Geunjeongjeon, Główna sala tronowa w Jongno, Korea Południowa

Geunjeongjeon to sala tronowa w dzielnicy Jongno, która wykazuje tradycyjną koreańską architekturę z zakrzywionymi dachami, kolorowymi kaflami i rzeźbionymi motywami smoków na platformach kamiennych. Budynek stoi na podwyższonej platformie kamiennej z trzema seriami schodów zaprojektowanych do przyjmowania urzędników i gości podczas ceremonii.

Król Taejo kazał zbudować Geunjeongjeon w 1395 r. jako główną salę Gyeongbokgung, a Jeong Do-jeon nazwał ją na podstawie fragmentu Księgi Dokumentów wzywającego do gorliwego rządzenia. Spalona podczas wojny imjin, została odbudowana za Heungseon Daewonguna: teren przygotowano w 1866 r., belkę kalenicową położono 9 lutego 1867 r., a salę ukończono w 1868 r. Siedmiu królów, od Jeongjonga do Seonjo, zostało tu intronizowanych.

Nazwa sali, 勤政, pochodzi z Księgi Dokumentów: władca ma rządzić pilnie, dzień po dniu. Za tronem stoi parawan ze słońcem, księżycem, pięcioma szczytami, sosnami i wodą, zwany Irworobongdo, powtórzony na banknocie 10 000 wonów. Co roku w październiku na dziedzińcu odtwarza się dawny egzamin państwowy.

Sala stoi na tyłach dziedzińca o długości około 140 m i szerokości 100 m, do którego wchodzi się przez bramę Geunjeongmun; podwyższona droga króla biegnie środkiem dziedzińca, a po bokach leżą kamienie rang urzędników cywilnych na wschodzie i wojskowych na zachodzie. Nawierzchnia dziedzińca jest celowo nierówna, by ograniczać olśnienie i dawać przyczepność w śniegu. Wnętrze tronowej sali można zwiedzać, ale podczas wieczornych otwarć oświetlony jest tylko tron.

Schody zostały podzielone według rangi, przy czym wyższych rangę urzędnicy mogli korzystać ze środkowej ścieżki, podczas gdy niższe rangi korzystały z tras zewnętrznych. Ten projekt schodów był nie tylko praktyczny, ale również wizualnie pokazywał hierarchię podczas okazji ceremonialnych.