Seokgatap, Buddyjska pagoda w Świątyni Bulguksa, Korea Południowa

Seokgatap to kamienna pagoda o wysokości 10,75 metra, z jasnoszarego i beżowego granitu, stojąca na dwupoziomowej podstawie z dużymi płaskimi blokami. Jej trzy kondygnacje zachowują proporcję 4:3:2, każdy dach oddzielony jest gładkim prostokątnym blokiem, a górna część zwęża się ku smukłej iglicy złożonej z nałożonych pierścieni. Ściany nie mają rzeźb, a osiem kamieni w kształcie lotosu otacza podstawę.

Pagoda została zbudowana w 751 roku naszej ery podczas dynastii Silla, gdy Kim Daeseong nadzorował budowę świątyni Bulguksa w ramach głównej ekspansji buddyjskiej. Była częścią szerszego programu budowlanego, który ukształtował cały kompleks świątynny.

Pierwotna nazwa pagody, „Pagoda, w której budda Siakjamuni nieustannie głosi Dharmę”, wiąże ją z Sutrą Lotosu, gdzie Siakjamuni naucza, a dawny budda Prabhutaratna poświadcza jego naukę. Dlatego stoi naprzeciw Dabotap, pagody Prabhutaratny, tworząc z nią parę. Legenda nazywa ją pagodą bez cienia: zbudował ją kamieniarz z Baekje, Asadal, a jego żona Asanyeo, której zabroniono mu przeszkadzać, utopiła się w stawie poniżej.

Seokgatap stoi na dziedzińcu przed główną salą Bulguksy, naprzeciw Dabotap, więc obie pagody widać z jednego miejsca. Kamienna podstawa spoczywa na naturalnym występie skalnym; pod platformą widać obrobiony kamień. Pagoda nie ma dostępnego wnętrza.

W 1966 roku złodzieje próbowali otworzyć pagodę, lecz im się nie udało; podczas naprawy 13 października 1966 roku w kamieniu korpusu drugiej kondygnacji otwarto wnękę relikwiarzową o wymiarach 41 na 41 cm i głębokości 19 cm. Znajdowały się w niej pozłacany brązowy relikwiarz, brązowe lustro, drewniana miniaturowa pagoda, jedwab, perfumy i paciorki oraz Sutra Mugujeonggwang, najstarszy zachowany druk drzeworytniczy na świecie.