Anrakuju-in, Świątynia buddyjska w Fushimi-ku, Japonia

Anrakuju-in to świątynia buddyjska szkoły Shingon w Takeda, w dzielnicy Fushimi-ku w Kioto. Na jej terenie znajduje się sala Amidy z 1959 roku, Daishido zbudowane z drewna pagody zniszczonej w trzęsieniu ziemi w 1596 roku oraz dzwonnica odbudowana w 1606 roku przez Toyotomiego Hideyoriego. Grobowiec cesarza Toby leży na zachodzie, a cesarza Konoego, rzadki cesarski mauzoleum w formie pagody, na południu.

Świątynia została założona w 1137 roku, gdy cesarz Toba przekształcił swoją cesarską willę w ośrodek religijny. Zarówno cesarz Toba jak i cesarz Konoe wybrali to miejsce jako swoje ostateczne miejsce spoczynku.

Nazwa świątyni po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1143 roku, sześć lat po założeniu kaplicy. Jej honzon, siedzący drewniany Amida Nyorai o wysokości 87,6 cm, jest rzeźbiony w stylu Jōchō i ma na piersi swastykę, stąd nazwa Manji Amida. Świątynia przechowuje także jedwabne malowidła Fugen Bosatsu i zstąpienia Amidy z dwudziestoma pięcioma bodhisattwami.

Dostęp do świątyni jest ograniczony i odwiedzający powinni wcześniej umówić wizytę za pomocą właściwych kanałów. Pobliska stacja Takeda stanowi wygodny punkt wyjścia do dotarcia na miejsce.

Posiadłość Ashikaga, od której nazwę wziął klan siogunów, należała niegdyś do Anrakuju-in, jednej z 63 posiadłości, jakie świątynia miała u szczytu świetności w 32 prowincjach. Dobra te stały się później podstawą gospodarczą linii Daikakuji rodziny cesarskiej.