Kisshō-ji

Kisshō-ji to świątynia zen Soto położona w dzielnicy Hon-Komagome w dystrykcie Bunkyo w Tokio. Kompleks obejmuje dzwonnicę, bibliotekę do przechowywania świętych tekstów oraz kilka drewnianych sal rozmieszczonych wokół otwartych dziedzińców zgodnie z klasycznym projektem świątynnym.

Ota Dokan założył to miejsce w 1458 roku po znalezieniu złotej pieczęci z wyrytymi znakami oznaczającymi pomyślność podczas kopania studni na potrzeby budowy zamku Edo. Wieki później, po niszczycielskim pożarze, który ogarnął okolicę w 1657 roku, wielu wyznawców przeniosło się na zachód i założyło nową osadę, którą nazwali na cześć tej świątyni.

W okresie Edo mnisi gromadzili się tutaj, aby studiować nauki zen w małych grupach, przestrzegając ścisłej codziennej rutyny medytacji i czytania pism. Obecna atmosfera nadal odzwierciedla tę kontemplacyjną tradycję, z cichymi dziedzińcami zapraszającymi do refleksji.

Teren otwarty dla odwiedzających w godzinach dziennych zapewnia spokojną przestrzeń tuż przy ruchliwych ulicach dzielnicy Bunkyo. Spacer ze stacji Honkomagome na linii metra Namboku zajmuje około siedmiu minut przez uliczki mieszkalne.

Dzielnica daleko na zachód stąd nosi nazwę Kichijoji, zapożyczoną od tej świątyni przez osadników, którzy przenieśli się tam po utracie swoich domów w pożarze z XVII wieku. Chociaż nazwali swoją nową dzielnicę na cześć świątyni, nigdy nie zbudowali tam innej o tej samej nazwie.