Kisshō-ji, Świątynia buddyjska w Hon-Komagome, Japonia

Kisshō-ji to świątynia zen Soto w Hon-Komagome w dzielnicy Bunkyo w Tokio. Jednokondygnacyjna sala główna ma szeroki zielony miedziany dach z podniesionymi narożnikami; ciemna drewniana fasada jest podzielona okrągłymi czerwonymi kolumnami na trzy przęsła, z kratowymi oknami po bokach i cofniętym wejściem pośrodku. Dwa kamienne lwy flankują stopnie prowadzące na niski kamienny podest, a nad kolumnami wisi mała ciemna tablica. Brama górska z 1802 r. i składnica sutr z 1804 r. przetrwały z siedmiobudynkowego zespołu z okresu Edo.

Ota Dokan założył to miejsce w 1458 roku po znalezieniu złotej pieczęci z wyrytymi znakami oznaczającymi pomyślność podczas kopania studni na potrzeby budowy zamku Edo. Wieki później, po niszczycielskim pożarze, który ogarnął okolicę w 1657 roku, wielu wyznawców przeniosło się na zachód i założyło nową osadę, którą nazwali na cześć tej świątyni.

Nazwa świątyni pochodzi od złotej pieczęci z napisem „Kichijō” (szczęście), znalezionej w studni koło Wadakura podczas budowy zamku Edo. W okresie Edo w jej obrębie działała szkoła Sendan-Rin, w której mieszkało ponad 1000 mnichów-studentów; w 1925 roku przekształcono ją w uniwersytet Komazawa. Wśród grobów są grób Enomoto Takeakiego, pochowanego tu w 1908 roku, oraz wspólny grób Yaoyi Oshichi i Kichisaburō.

Świątynia znajduje się przy 3-19-17 Hon-Magome w dzielnicy Bunkyo, krótki spacer od stacji Honkomagome na linii metra Namboku. Główna sala, sala gościnna i kuchnia to powojenne rekonstrukcje; z zespołu z okresu Edo zachowały się brama górska z 1802 roku i składnica sutr z 1804 roku.

Dzielnica daleko na zachód stąd nosi nazwę Kichijoji, zapożyczoną od tej świątyni przez osadników, którzy przenieśli się tam po utracie swoich domów w pożarze z XVII wieku. Chociaż nazwali swoją nową dzielnicę na cześć świątyni, nigdy nie zbudowali tam innej o tej samej nazwie.