Kawara-dera, ruiny świątyni buddyjskiej w Asuka, prefektura Nara, Japonia

Kawara-dera to ruina świątyni buddyjskiej w Asuce z zachowanymi kamieniami fundamentów i podstawą pagody pokazującymi oryginalny symetryczny układ z jedną pagodą i dwiema złotymi salami. Wykopanym stanowisko zawiera pozostałości, które dokumentują strukturę i znaczenie tego ważnego świętego miejsca z czasów starożytnych.

Kompleks świątyni został zbudowany w okresie Asuka przez cesarza Tenji na cześć swojej matki cesarzowej Saimei. Stała się jedną z czterech świątyń narodowych i odegrała centralną rolę we wczesnym buddyjskim zorganizowaniu Japonii.

Nazwa świątyni pojawia się nagle we wpisie Nihon Shoki na 673 rok, który podaje, że zebrano tam skrybów, aby skopiować cały kanon buddyjski — pierwszy taki projekt odnotowany w Japonii. Obecny Gufuku-ji, zbudowany na miejscu centralnej sali w połowie okresu Edo, przechowuje drewniane stojące posągi Jikoku-ten i Tamon-ten z wczesnego okresu Heian, uznane za Ważne Dobra Kultury.

Teren to otwarte trawiaste pole, na którym zaznaczono w ziemi miejsca dawnych bram południowej i środkowej oraz krużganków; żwirowa ścieżka prowadzi do centralnego podestu. Kamienie fundamentowe Centralnej Sali Głównej pozostają na miejscu. Gufuku-ji, świątynia, która zastąpiła Kawara-dera, stoi w miejscu tej sali.

W 673 roku skrybowie zebrali się w Kawara-dera, aby przepisać cały kanon buddyjski – pierwszy taki projekt w Japonii. Kamienie fundamentowe Sali Centralnej obejmują bloki marmuru, materiał niespotykany w fundamentach japońskich świątyń; tradycja świątyni nazywa je agatem, co jest błędne.