Kagaku-ji Temple, Świątynia buddyjska w Akō, Japonia

Kagaku-ji to świątynia zen Sōtō w Akō, w prefekturze Hyōgo, założona w 1645 roku. Jej główna sala, odbudowana w 1758 roku, ma sufit z malowidłem bambusa i tygrysa autorstwa Gishina Hokkyō, datowanym na 1854 rok. Brama świątyni została przeniesiona tutaj z zamku Akō po jego rozbiórce w epoce Meiji. Na terenie znajdują się także dzwonnica, sala zazen i groby panów Asano i Mori.

Kagaku-ji założono w 1645 roku jako rodową świątynię klanu Asano; fundatorem był Asano Naganao, pan domeny Akō, a pierwszym opatem Shugan Ryūden. Po odebraniu domeny klanowi Asano w 1701 roku świątynia pozostała z nią związana: w 1739 roku, w 37. rocznicę napadu, wasale powiązani z dawnym domem Mori wznieśli na terenie groby gishi. Jej brama to dawna brama Shioya zamku Akō, przeniesiona tu po rozbiórce zamku w epoce Meiji.

Kagaku-ji jest 31. etapem pielgrzymki trzydziestu trzech Kannon Nowego Saigoku: główny posąg w Gishi Mokuzō-dō to Senju Kannon, którą Ōishi Yoshio miał nosić przy sobie podczas napadu na rezydencję Kiry. Świątynia jest też 7. etapem trasy Setouchi Kannon Reijō. Co roku 14 grudnia podczas święta Akō Gishi w głównej sali recytuje się Gishi-den, a ulicą przechodzi procesja 47 czarnych kotów, przypominająca o przestrzeganiu przez Asano Naganoriego zakazu znęcania się nad zwierzętami.

Kagaku-ji znajduje się przy Kariya 1992, około ośmiu minut pieszo od stacji Banshū-Akō na linii JR Akō. Teren jest bezpłatny; sala skarbów wiernych i teren grobów są biletowane, a w sali obowiązuje zakaz fotografowania. Brama to dawna główna brama Shioya zamku Akō, przeniesiona tu w epoce Meiji, dlatego jej filary skrócono o około dziewięć centymetrów.

Dzwon świątyni, odlany w 1797 roku, nazywany jest „dzwonem, który nie dzwoni”, lecz dzwoni: poprzedni został uszkodzony przez zamieszkujących. Podczas wojennej zbiórki metali oszczędzono go z powodu związku z rōninami z Akō.