Jōten-ji, Świątynia buddyjska w Hakata, Japonia

Jōten-ji to świątynia Rinzai w Hakacie w Fukuoce, nosząca honorowy prefiks Banshōsan. Jej teren przecina miejska ulica: brama górska i hala Buddy znajdują się na południowym zachodzie, a główna hala i cmentarz na północnym wschodzie. Przed główną halą rozciąga się ogród kamienny Sentotei, zwany też Sentōtei, przedstawiający morze Genkai-nada za pomocą skał i grabionego żwiru.

Enni-Ben'en wrócił z Chin w 1241 roku i założył Jōten-ji przy wsparciu chińskiego kupca Xie Guominga i lokalnego urzędnika Mutō Sukeyoriego; budowę ukończono w 1242 roku, a w 1243 roku świątynia stała się oficjalna. W XIV wieku statek Shinan wiózł z Ningbo do Hakaty ładunek przeznaczony dla Jōten-ji, co potwierdziły drewniane etykiety wydobyte z wraku.

Mnich Enni, pierwszy opat świątyni, przyniósł z Chin techniki wyrobu makaronów udon, soba i manju. Te umiejętności kształtowały lokalne tradycje kulinarne i pokazują, jak świątynia wpłynęła na życie regionu.

Teren świątyni przecina ulica miejska: brama górska i sala Buddy znajdują się po stronie południowo-zachodniej, a sala główna i cmentarz po stronie północno-wschodniej. Od stacji Gion metra w Fukuoce to około 3 minuty pieszo (250 m); od przystanku autobusowego Midoribashi około 2 minuty (130 m). Brama Hakata Sennen stoi przy alei Jōtenji-dori.

Statek Shinan, XIV-wieczna jednostka płynąca z Ningbo do Hakaty, przewoził ładunek oznaczony dla podświątyni Jōten-ji. Po zatonięciu u wybrzeży Korei drewniane tabliczki wydobyte z wraku ujawniły nazwę świątyni zapisaną chińską kaligrafią, potwierdzając jej rolę w handlu morskiego Jedwabnego Szlaku.