Itsukushima Jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Itsukushima Jinja to świątynia shinto położona na płaskowyżu w dzielnicy Kushiro na Hokkaido, zwrócona na wschód ku Pacyfikowi w pobliżu przylądka Chikyu. Jej główna sala (honden), wzniesiona w 1887 roku w stylu nagare-zukuri o trzech przęsłach, stoi obok sali modlitw odbudowanej w 1952 roku. Teren przylega do parku Yonemachi i obejmuje sanktuaria Ryujin i Inari oraz sanktuarium Kushiro Gokoku.

W 1805 roku Sano Magouemon, dzierżawca posterunku handlowego w Kushiro, założył świątynię, instalując w niej bóstwo z Itsukushima-jinja w prowincji Aki dla bezpieczeństwa rybaków. Pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z 1809 roku w Tōkō Manpitsu, gdzie wymieniono Benten, Inari i bóstwo górskie w posterunku. Świątynię przeniesiono do Kanpira-dō w 1887 roku, a na obecne miejsce w 1891 roku.

Świątynia przez ponad 200 lat była miejscem spotkań dla lokalnej społeczności, gdzie tradycyjne praktyki pozostają żywe. Odwiedzający mogą obserwować i uczestniczyć w prostych rytułach, takich jak klaskanie w dłonie, dzwonięcie dzwonkiem i pisanie życzeń na drewnianych tabliczkach trzepotających się na wietrze.

Świątynia jest łatwo dostępna ze stacji Kushiro, biorąc autobus do pobliskiego parku i idąc pieszo przez kilka minut. Teren jest mały i łatwy do zwiedzania, z przyjaznymi mieszkańcami, którzy chętnie dzielą się historiami.

Posąg Kannon wyrzeźbiony przez Enkū około 1666-1667 trafił tutaj w 1799 roku za sprawą urzędnika Matsudy Denjūrō, który skojarzył nazwę góry „Kusuri-dake” z Kushiro, zwanym wówczas „Kusuri”. Od 11 marca 1977 jest materialnym dobrem kultury Hokkaidō.