Naruko, Pasmo wulkaniczne w Osaki, Japonia.

Naruko to grupa wulkaniczna w Ōsaki w prefekturze Miyagi, złożona z kaldery o szerokości około 7 km z kopułami lawowymi, takimi jak Ogatake (470,3 m), Nakadake (440 m), Kurumigatake (461,4 m), Matsugamine (368 m) i Toyagamori (394 m). W jej centrum leży jezioro kraterowe Katanuma o średnicy około 400 m, a wokół jeziora i na ścianach Toyagamori nadal aktywne są fumarole.

Kaldera Naruko powstała w wyniku dwóch erupcji piroklastycznych: tufu Nenosaka sprzed 73 000 lat i tufu Yanagisawa sprzed 45 000 lat. Następnie w centrum wzniosły się kopuły lawowe, takie jak Kurumigatake i Odake, a po nich wulkany tarczowe Matsugamine i Toyagamori. Jedyna znana erupcja historyczna, w 837 roku, była eksplozją freatyczną opisaną w Shoku Nihon Kōki.

Nazwa Naruko pochodzi od japońskich słów oznaczających 'miejsce z drżącym głosem', odzwierciedlających wulkaniczną naturę krajobrazu. Spacerując przez obszary geotermiczne, odwiedzający doświadczają połączenia między nazwą a żywą geologią pod ich stopami.

Obszar oferuje wiele szlaków pieszych dostosowanych do różnych poziomów doświadczenia i zdolności fizycznych. Warunki pogodowe i pory roku wpływają na dostępność ścieżek, dlatego sprawdzenie aktualnych warunków przed wizytą pomaga zaplanować trasę.

W centrum kaldery znajduje się jezioro z niezwykle kwaśną wodą, która odzwierciedla intensywną aktywność geotermalną, która trwa do dziś. Ekstremalna kwaśność sprawia, że jest jednym z najbardziej niezwykłych naturalnych zbiorników wodnych w Japonii.