Byakugō-ji Temple, świątynia buddyjska szkoły shingon-ritsu w Narze, w Japonii

Byakugō-ji jest świątynią buddyjską ze zintegrowanym cmentarzem w Narze, posiadającą tradycyjne drewniane struktury i utrzymywane ogrody. Kompleks łączy sale modlitwy, mieszkania mnichów i starannie ułożone miejsca grzebiania.

Byakugō-ji pojawia się po raz pierwszy w źródłach w 1220 roku, gdy zwój sutry przechowywany w Kōshō-ji wspomina jego kanon; świątynia została odnowiona przez Eisona, założyciela sekty Shingon Ritsu. W 1261 roku jego następca Dōshō sprowadził pełny kanon buddyjski, a w 1262 roku zbudowano składnicę sutr. Pożary w 1497 i 1520 roku zniszczyły główną salę, Enma-dō, Tahō-tō i składnicę; salę odbudowano na początku okresu Edo.

Nazwa świątyni odnosi się do byakugō, białego kosmyka włosów między brwiami Buddy. Jest to 63. przystanek na szlaku Osiemdziesięciu Ośmiu Świętych Miejsc Północnego Yamato, ustanowionym w erze Meiwa (1764–1772). Coroczne obchody to Emma-mōde 16 stycznia i 16 lipca, ceremonia Issaikyō 8 kwietnia oraz wspomnienie księcia Shiki 15 września.

Z dworca Kintetsu Nara należy wsiąść w autobus okrężny Nara Kotsu do Takabatake-chō, a następnie iść pod górę około 20 minut do świątyni przy Byakugōji-chō 392. Do wejścia prowadzą szerokie kamienne schody widoczne pod zniszczoną drewnianą bramą, o nieregularnych, płytkich stopniach rozszerzających się ku dołowi.

Pochodząca z okresu Muromachi pagoda Tahō-tō została sprzedana w 1917 roku i przez dziesięciolecia jej los pozostawał nieznany; odnaleziono ją dopiero przy willi w Takarazuka w prefekturze Hyōgo, gdzie 19 marca 2002 roku zniszczył ją pożar lasu. Na terenie świątyni pozostały tylko kamienie fundamentowe.