Raikyū-ji, Świątynia buddyjska w Takahashi, Japonia
Raikyū-ji jest świątynią Zen w Takahashi z suchym ogrodem kamiennym przed główną salą, gdzie starannie rozmieszczone kamienie przedstawiają żółwia i wyspy pośród fal oceanu. Ogród łączy rzemiosło kamienne z widokami na otaczające wzgórza w zbilansowanej kompozycji.
Wczesna historia i pierwotna nazwa świątyni są nieznane; w 1339 roku Ashikaga Takauji odnowił ją jako Ankoku-ji prowincji Bitchū, poświęcony poległym w wojnie Genkō (1331–1333). W okresie Eishō (1504–1521) Ueno Yorihisa, pan zamku Bitchū Matsuyama, przyjął tu tonsurę; po jego śmierci świątynię przemianowano na Raikyū-ji według czytania kanbun jego imienia, a jego grób znajduje się na terenie. Świątynia kryje też groby trzech pokoleń rodu Mimura; jej budynki zniszczono w konflikcie 1575 roku i ponownie w pożarze w 1839 roku.
Ogród jest suchym krajobrazem typu karesansui, zwanym ogrodem Żurawia i Żółwia od dwóch kamiennych wysp w jego środku. Biały piasek wygrabiony we wzory fal przedstawia morze, a duża przycięta azalia po lewej jest uformowana w fale seigaiha. Góra Atago służy jako zapożyczony krajobraz.
Świątynia leży około 15 minut pieszo od stacji Bitchū-Takahashi. Ogród ogląda się z Shoin: zwiedzający zdejmują buty i siadają na tatami, patrząc na zagrabiony biały piasek i kamienne wyspy; góra Atago jest częścią kompozycji jako pożyczony krajobraz.
Dwie formacje kamienne w ogrodzie są znane od 1609 roku jako Żuraw i Żółw, reprezentujące symbole długowieczności. Te formacje utrzymywały swoje pierwotne pozycje przez setki lat.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 497 współtwórców z całego świata.