Eikan-dō Zenrin-ji Temple, Świątynia buddyjska w Sakyō-ku, Japonia
Eikan-dō Zenrin-ji to świątynia buddyjska w Sakyō-ku, której sale wzniesiono na różnych wysokościach zbocza Higashiyama i połączono zadaszonymi przejściami oraz schodami. Główna brama to Kōrai-mon, typ bramy nazwany od starożytnego koreańskiego królestwa Goguryeo, a brama wewnętrzna to Yakui-mon; obie wywodzą się od bram obronnych rezydencji arystokratycznej, która poprzedzała świątynię. Sala Amidy stoi wyżej na zboczu niż Sala Założyciela, a trzykondygnacyjna pagoda zajmuje najwyższy punkt zespołu.
Shinshō, uczeń Kūkaia, założył to miejsce w 853 roku jako pustelnie dla praktyki Shingon. W XII wieku stało się główną świątynią odłamu Seizan buddyzmu Jōdo, który do dziś ma tu swoją siedzibę.
Świątynia jest powszechnie nazywana Eikan-dō od siódmego przełożonego Yōkana (1033–1111), który tu mieszkał; znaki czyta się „Eikan” w lekturze kan-on, podczas gdy jego imię używa lektury go-on „Yōkan”. Druga nazwa, Zenrin-ji, oznacza „Świątynię lasu zen”, choć należy ona do szkoły Jōdo (Czystej Ziemi). Główny wizerunek, Mikaeri Amida, to drewniana stojąca figura o wysokości 77,6 cm z końca XII wieku, wpisana w 1999 r. do Ważnych Dóbr Kultury.
Teren zajmuje zbocze Higashiyama, z główną bramą u podnóża i Tahōtō w najwyższym punkcie. Zadaszone schody i korytarze łączą budynki, więc dotarcie do wyższych wymaga wspinaczki; przydatne jest solidne obuwie. Świątynia znajduje się około dziesięciu minut pieszo od stacji Keage linii metra Tozai.
Sale są połączone drewnianymi korytarzami, które cicho trzeszczą pod stopami, co jest cechą tradycyjnego rzemiosła stolarskiego w tym regionie. W niektórych miejscach okna w przejściach oferują widoki na korony drzew, które jesienią świecą na czerwono i pomarańczowo.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 446 współtwórców z całego świata.
