Heirin-ji Temple, Świątynia buddyjska w Nobidome, Niiza, Japonia
Heirin-ji to świątynia zen Rinzai szkoły Myōshin-ji w Nobidome w Niizie, w prefekturze Saitama. Jej około 40-hektarowy teren na płaskowyżu Nobidome obejmuje krytą strzechą bramę główną (sōmon) z tablicą z 1648 r. autorstwa Ishikawy Jōzana, również strzechą krytą bramę górską z 1664 r., salę Buddy w stylu chińskim oraz las uznany w 1968 r. za narodowy pomnik przyrody.
Założona w 1375 roku w Iwatsuki (Saitama) przez Sekishitsu Zenkyū, świątynia została zniszczona w 1590 roku podczas ataku na zamek Iwatsuki. Odbudowana w 1603 roku za Tokugawy Ieyasu, została przeniesiona do Niiza w 1663 roku przez Matsudairę Terutsunę, syna pana Kawagoe Matsudairy Nobutsuny, jako świątynia rodowa.
Nazwa górska Kinpōzan łączy znaki z świątyni Baoning na górze Fengtai w Nankinie, gdzie kształcił się założyciel Sekishitsu Zenkyū. Główna brama nosi tablicę z 1648 roku autorstwa Ishikawy Jōzana z Shisen-dō w Kioto. W przeciwieństwie do wielu świątyń w regionie Tokio w Heirin-ji nie odbywają się targi ani publiczne festyny.
Świątynia nie ma parkingu dla zwiedzających, a nieliczne prywatne parkingi w pobliżu mieszczą tylko kilka samochodów, dlatego zwykle dojeżdża się autobusem do przystanku Heirin-ji. Ścieżka biegnie wzdłuż kanału Nobidome, około 45 minut pieszo od stacji JR Niiza. Teren jest świątynią szkoleniową, więc mnisi mogą pracować przy ścieżkach.
Las świątynny został uznany za narodowy pomnik przyrody 28 maja 1968 r.; 12 maja 1976 r. dodano około hektara po stronie południowo-wschodniej, aby zablokować planowaną restaurację przy drodze do głównej bramy. Las był dawniej gospodarczym lasem odroślowym, wycinanym w około 15-letnim cyklu, tak by odrosty stawały się kolejnymi pniami.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 366 współtwórców z całego świata.
