Mefu Jinja, Sanktuarium shintō w Takarazuce, Japonia
Mefu Jinja to świątynia Shinto w Takarazuce zbudowana w stylu nagare-zukuri, klasycznej japońskiej formie architektonicznej z pochyłymi dachami i płynnymi liniami. Kompleks składa się z tradycyjnych drewnianych struktur położonych w spokojnym otoczeniu, które odzwierciedla typowy układ lokalnego miejsca modlitwy.
Założona w 610 roku według tradycji świątyni, Mefu Jinja pojawia się w Engishiki z X wieku jako mniejsza świątynia. Okolica była bazą klanu Mononobe, a pierwotnym bóstwem był prawdopodobnie Ōmefu no Muraji, przodek Wakayue no Muraji. W 1736 roku uczony Namikawa Seisho utożsamił ją ze świątynią z Engishiki i przemianowano ją na Mefu Jinja; w 1873 roku została świątynią wioskową.
Nazwa świątyni wiąże się z legendą: Shitateruhime nauczyła głodujących mieszkańców sadzić ryż, prząść konopie i tkać tkaniny, a nazwa miejscowa Mefu ma pochodzić od Metani. Główne święto 18 i 19 października to danjiri matsuri współorganizowane ze świątynią Yasaka, podczas którego na teren wjeżdżają dwa kołowe wozy danjiri z Maitani-wschód i Maitani-zachód.
Wejście jest bezpłatne, a świątynia jest zwykle otwarta dla odwiedzających w ciągu dnia bez konieczności wcześniejszego powiadomienia. Grzecznym postępowaniem jest noszenie skromnego ubioru i przestrzeganie lokalnych zwyczajów, szczególnie jeśli odbywają się jakiekolwiek ceremonie.
Teren świątyni zajmuje 13 000 m² i obejmuje zagajnik uznany w 1976 r. za pomnik przyrody miasta Takarazuka. Kamienny znacznik wzniesiony w 1736 r., gdy świątynię utożsamiono z wymienioną w Engishiki świątynią Mefu, jest miejskim dobrem kultury przechowywanym z dwoma dokumentami.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 819 współtwórców z całego świata.