Nipesotsu-Maruyama Volcanic Group, Grupa wulkaniczna w podprefekturze Tokachi, Japonia

Grupa Wulkaniczna Nipesotsu-Maruyama to skupisko stratowulkanów i kopuł lawowych w północnej części Subprefektury Tokachi na Hokkaido. Jej najwyższy punkt, góra Nipesotsu, wznosi się na 2013 metrów i jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem Japonii powyżej 2000 metrów. W skład grupy wchodzą góra Maru, góra Tengu, góra Kotengu, góra Gunkan, szczyt 1332 Metre Peak i góra Upepesanke, zbudowane głównie z andezytu, dacytu i bazaltu.

Nipesotsu to stratowulkan andezytowo-dacytowy zbudowany głównie z naprzemiennych przepływów piroklastycznych i potoków lawy, bez zarejestrowanych erupcji od lat 800. Maru wybuchał w 1782 i 1827 roku; erupcja z 1827 wysłała przepływ piroklastyczny aż do Kitami. Grupa jest monitorowana przez Japońską Służbę Geologiczną.

Nazwa Nipesotsu pochodzi z języka ajnuskiego, od nipes-ot-i, tłumaczonego jako miejsce, gdzie zbiera się łyko lipy, od rzeki Nipesotsu mającej źródło na zboczu góry. Na szczycie znajduje się punkt triangulacyjny drugiego rzędu o nazwie „Nipesotsu-yama” (二屏卒山).

Szlaki są najbardziej dostępne latem, gdy śnieg stopnieje ze wyższych tras, a to okno zamyka się dość wcześnie jesienią. Turyści zmierzający na wyższe szczyty powinni być przygotowani na nagłe zmiany pogody, ponieważ teren jest otwarty i wyeksponowany.

Nipesotsu nie znajduje się na liście Hyakumeizan: Fukada Kyūya wszedł na niego w sierpniu 1967 r., po ukończeniu swojej książki, i napisał, że go nie uwzględnił, a dopiero podczas wejścia przekonał się, jak wspaniałą jest górą. Później klub Fukady wybrał go do Nihon 200-meizan, stąd przydomek „widmowy Hyakumeizan”.