Gokuraku-ji Temple, Świątynia buddyjska w Kamakura, Japonia

Gokuraku-ji to świątynia szkoły Shingon Ritsu w zachodniej części Kamakury. Krótka kamienna ścieżka prowadzi do bramy krytej strzechą, zbudowanej w 1863 roku, z ciemną drewnianą konstrukcją i listwowym ogrodzeniem zamykającym przejście; po jej lewej stronie stoi wysoki kamienny słup z wyrytymi znakami. Za bramą znajdują się sala główna, sala Daishi i skarbiec.

Świątynię przeniesiono na obecne miejsce w 1259 roku za sprawą Hōjō Shigetokiego, który wycofał się z regencji i przyjął śluby mnisze. Mnich Ninshō stał się jej faktycznym założycielem, wchodząc do niej w 1267 roku; spalona w 1275 roku została przez niego odbudowana. W szczytowym okresie liczyła siedem głównych sal i 49 świątyń filialnych; obecna brama pochodzi z 1863 roku, a resztę odbudowano po trzęsieniu ziemi w 1923 roku.

Nazwa Gokuraku-ji odnosi się do Zachodniego Raju buddy Amidy, lecz świątynia należy do szkoły Shingon Ritsu, a nie do tradycji Czystej Krainy. Jej brama górska kryta jest słomą, a aleję obsadzono wiśniami; świątynia jest pierwszym przystankiem pielgrzymki Tokoku Flower Temple poświęconej kwitnącym wiśniom. Główna sala otwiera się tylko od 7 do 9 kwietnia.

Gokuraku-ji leży 2–3 minuty spacerem od stacji Gokurakuji kolei elektrycznej Enoshima i nie ma parkingu. Teren jest otwarty od 9:00 do 16:30, bez opłaty. Główna sala otwiera się tylko od 7 do 9 kwietnia; wieżę Ninshō można oglądać wyłącznie 8 kwietnia. Na terenie obowiązuje zakaz fotografowania.

Kamienny moździerz ze średniowiecza wciąż stoi na terenie i przypomina odwiedzającym, że kiedyś przygotowywano tu środki lecznicze. Kilka drewnianych rzeźb wewnątrz nosi oznaczenie ważnych dóbr kulturowych kraju.