Shigisan Engi Emaki, Narracyjny zwój Skarbu Narodowego w Muzeum Narodowym w Nara, Japonia
Shigisan Engi Emaki to zwój będący Skarbem Narodowym przechowywany w Narodowym Muzeum w Narze, składający się z trzech papierowych rolek rozciągających się na ponad 35 metrów łącznej długości. Każdy zwój łączy malarstwo akwarelowe z kaligraficznymi fragmentami tekstu przedstawiającymi sceny z życia buddyjskiego mnicha.
Trzy zwoje namalowano w drugiej połowie XII wieku, a część badaczy wiąże ich powstanie z abdykowanym cesarzem Go-Shirakawą, podobnie jak w przypadku Ban Dainagon Ekotoba. Tematem jest Myōren, mnich zmarły około 937–941, który spędził około dwunastu lat na górze Shigi, gdzie stała mała kaplica Bishamon-ten. Tekst drugiego i trzeciego zwoju blisko podąża za Kohon Setsuwa Shū, a uzdrowienie cesarza Daigo pojawia się też w Konjaku Monogatarishū i Uji Shūi Monogatari. W 1951 roku dzieło uznano za Skarb Narodowy.
Trzy zwoje noszą nazwy Latający spichlerz, Engi Kaji (uzdrowienie cesarza Daigo) i Zwój mniszki. Pierwszy nie ma tekstu kaligraficznego, więc jego historię znają Uji Shūi Monogatari i Kohon Setsuwa Shū. Dzieło jest często uznawane za korzeń japońskiej mangi ze względu na wyraziste twarze i ruch.
Oryginały znajdują się w Narodowym Muzeum w Narze, gdzie zwiedzający mogą oglądać szczegółowe elementy architektoniczne i sceny życia codziennego z okresu Heian. Zwoje są zazwyczaj wystawiane w klimatyzowanych gablotach, aby chronić delikatny papier i barwy.
Pierwsza część przedstawia latający spichlerz unoszący się w powietrzu, podczas gdy druga pokazuje uzdrowienie cesarza Daigo. Trzecia opowiada o wieloletnim poszukiwaniu przez siostrę Myōrena, która podróżowała przez całą Japonię, aby odnaleźć swojego brata.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 407 współtwórców z całego świata.