Ōhi Shrine, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Ōhi, zwana też Funabashi Daijingū, znajduje się w Miyamoto w Funabashi. Jej honden, odbudowany w 1873 roku, reprezentuje styl Shinmei-zukuri ze stromym strzechowym dachem i prostymi drewnianymi ścianami. Na terenie stoją liczne świątynie pomocnicze, m.in. łodziokształtna Funatama-jinja oraz Gekū, odnowiona w 2015 roku drewnem z Naikū w Ise.

Według tradycji sanktuarium Ōhi-jinja powstało w 40. roku panowania cesarza Keikō, gdy Yamato Takeru modlił się tu o deszcz podczas wyprawy na wschód. Po raz pierwszy pojawia się w Nihon Sandai Jitsuroku, gdzie zapisano awanse rang w 863, 871 i 874 roku, a w Engishiki widnieje jako mniejsza świątynia. W 1138 roku okolica stała się majątkiem mikuriya Natsumi świątyni Ise, a sanktuarium połączono później z jej shinmeisha. Budynki spłonęły w bitwie pod Funabashi w 1868 roku; honden odbudowano w 1873 roku.

Nazwa sanktuarium, Ōhi, zapisuje się jako 意富比 i może oznaczać „wielkie słońce”, odnosząc się do lokalnego bóstwa słonecznego później utożsamionego z Amaterasu. Na terenie znajduje się kilka pomniejszych sanktuariów, w tym łódkowata Funatama-jinja, czczona niegdyś przez rybaków i żeglarzy. 20 października podczas jesiennego święta odbywa się amatorski turniej sumo, tradycja wywodząca się podobno z walki z 1590 roku, której przyglądał się Tokugawa Ieyasu.

Świątynia znajduje się pięć minut spacerem od stacji Daijingū-shita na głównej linii Keisei lub około dziesięciu minut spacerem od stacji Funabashi na linii JR Sōbu. Teren zajmuje niewielkie wzniesienie w dzielnicy Miyamoto, a haiden jest zwrócony w stronę drogi dojazdowej od południa.

Łódkokształtna świątynia Funatama przypomina, że sanktuarium pierwotnie czciło funadama, ducha opiekuńczego statków czczonego przez rybaków i żeglarzy zatoki Tokijskiej. Głównym bóstwem był długo lokalny bóg słońca, a imię Ōhi może oznaczać „wielkie słońce”.