Kiyomizu-dera, Świątynia buddyjska w Isumi, Japonia.

Kiyomizu-dera to świątynia buddyjska z dwiema głównymi bramami wejściowymi: Niō-mon z postaciami strażników i Shiten-mon poświęconą Czterem Niebieskim Królom. Obszar świątyni obejmuje główną halę modlitw i kilka struktur rozmieszczonych w spokojnym krajobrazie.

Założenie świątyni jest niepewne. Według legendy kapłan Kūkai założył ją w 807 roku po wyrzeźbieniu małej figury Kannon, a w 851 roku Ennin odbudował ją, gdy figura pojawiła się ponownie w bambusowym gaju. Główna hala, tradycyjnie przypisywana Sakanoue no Tamuramaro, została odbudowana w latach 1688–1703.

Honzon to Senjū Kannon o tysiącu ramion, stąd przydomek Kiyomizu Kannon. W położonej wyżej kaplicy stoi drewniany Jūichimen Kannon z okresu Kamakura, wysoki na około 101 cm, rzeźbiony w stylu yosegi-zukuri z cyprysu; głowa jest z jednego kawałka i łączona przed uszami. Posąg jest materialnym zabytkiem kultury prefektury Chiba.

Świątynia służy jako 32. stacja na trasie pielgrzymki Bandō Sanjūsankasho i przyjmuje pielgrzymów przez cały rok. Odwiedzający mogą pieczęciować swoje książeczki pielgrzymki w budynku administracyjnym i eksplorować różne obszary świątyni w swoim tempie.

Pełna nazwa świątyni brzmi Otowa-yama Senjū-in Seisui-ji, a jej honzon to posąg Senjū Kannon. Nazwa góry Otowa-yama nawiązuje do świątyni o tej samej nazwie w Kioto, którą legenda również łączy z Sakanoue no Tamuramaro. Świątynia jest 32. przystankiem szlaku Bandō Sanjūsankasho, między Kasamori-ji (31) a Nago-ji (33).