Dōgaku-ji, Świątynia buddyjska w Ishii, Japonia.

Dōgaku-ji to świątynia Shingon szkoły Zentsū-ji w Ishii w prefekturze Tokushima, o nazwie górskiej Tōmeizan i nazwie świątyni Ōtani-in. Jej główna sala, odbudowana po pożarze w 2017 roku, pełni też funkcję sali Kangi-dō, a w Daishi-dō znajduje się posąg młodego Kōbō Daishi. Na terenie są także sala pielgrzymkowa piasku 88 świątyń, korytarz Trzydziestu Trzech Kannon i ogród z okresu Muromachi.

Według tradycji świątyni przekazanej m.in. w dziele Awa-shi założył ją w okresie Asuka Gyōki. Kūkai miał studiować tu kaligrafię i buddyzm ezoteryczny od siódmego do piętnastego roku życia, a w 815 roku, mając czterdzieści dwa lata, powrócił, by uporządkować zabudowania i umieścić wyrzeźbione przez siebie posągi. Spalona w okresie Tenshō przez wojska Chōsokabe Motochiki, została odbudowana w okresie Genroku przez mnicha Kanrei.

Nazwa świątyni, Dōgaku-ji, pochodzi stąd, że Kūkai (Kōbō Daishi) uczył się tam kaligrafii i buddyzmu ezoterycznego od siódmego do piętnastego roku życia i stworzył czterdzieści osiem znaków iroha. Świątynia słynie z sukcesów w nauce; na jej terenie znajdują się źródło Ofude no Kaji-sui, ogród z okresu Muromachi i kamień z haiku.

Świątynia znajduje się około 30 minut spaceru od stacji Ishii na linii JR Shikoku Tokushima lub jest dostępna autobusami lokalnymi. Odwiedzający powinni nosić solidne buty, ponieważ trasa piesza jest pagórkowata i przechodzi przez spokojne dzielnice mieszkalne.

Źródło nosi nazwę O-bude no Kaji-mizu, „woda błogosławieństwa dla pędzla”. Tradycja mówi, że Kōbō Daishi czerpał tu wodę do kamienia do tuszu; źródło nigdy nie wysycha, picie z niego leczy choroby, a rozcieranie nim tuszu poprawia kaligrafię.