Mount Kyō, Szczyt górski w prefekturze Nagano, Japonia

Mount Kyō to szczyt na północnym krańcu pasma górskiego Kiso w prefekturze Nagano, wyznaczający wyraźną granicę między tym pasmem a otaczającymi wyżynami. Kilka szlaków turystycznych prowadzi na szczyt przez strefy leśne i otwarte tereny alpejskie.

Pasmo Kiso, którego częścią jest ten szczyt, zostało ukształtowane przez te same siły tektoniczne, które przez bardzo długi okres budowały Japońskie Alpy. Doliny u jego stóp były niegdyś przemierzane przez podróżników idących starą drogą Nakasendo, jednym z głównych szlaków łączących dawne stolice Japonii.

Nazwa pochodzi z legendy zapisanej w kronice świątyni Chūsen-ji na Hanshō-san: w 815 roku mnich Ennin wyrzeźbił jedenastooblicową Kannon i zakopał przepisane sutry w kopcu, od czego góra wzięła nazwę. Nazywa się też Naki-zura-yama, „góra płaczącej twarzy”, bo ciemność zapadała tak nagle, że dzieci wracały do domu z płaczem.

Góra jest najłatwiej dostępna między lipcem a październikiem, gdy śnieg stopniał i szlaki są w dobrym stanie. Pogoda na szczycie może zmieniać się szybko, dlatego warto zabrać ciepłe warstwy odzieży i sprzęt przeciwdeszczowy nawet w pogodny poranek.

Ze szczytu nie ma żadnego widoku: pokrywają go wysokie iglaki shirabiso, a panorama otwiera się dopiero na grani między 7. a 9. punktem trasy, skąd widać Yatsugatake, Alpy Południowe, dolinę Ina, Kiso Komagatake i Ontake. Na wierzchołku stoją dwie kamienne kapliczki, posąg Buddy i kamienna pagoda.