Rokudōchinnō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Higashiyama-ku, Japonia.

Rokudōchinnō-ji to świątynia szkoły rinzai, odłamu Kennin-ji, w Higashiyama-ku w Kioto, przy wejściu na dawny teren kremacyjny Toribe. Główna sala jest parterowa, z ciemnobrązowymi drewnianymi ścianami, panelami przesuwnymi i dachem z szarych dachówek; na fasadzie wiszą białe pionowe tablice z czarnym pismem, a na żwirowym dziedzińcu stoją kamienne słupki. Teren obejmuje też ogród, pięciopiętrową kamienną pagodę, dzwonnicę i dwie studnie związane z Ono no Takamurą.

Założona w erze Enryaku (782–805) świątynia przypisywana jest Keijunowi, opatowi Daian-ji w Narze i nauczycielowi Kūkaia; inne przekazy wymieniają Kūkaia lub Ono no Takamurę, a dokument Tō-ji z 1002 r. przypisuje fundację w 836 r. Yamashiro no Ōmiemu. Stała u wejścia do Toribeno, miejsca kremacji z okresu Heian, zwanego Rokudō no Tsuji. W 1364 r. mnich Monkai Ryōsō przybył z Kennin-ji i ją odnowił, przechodząc do szkoły Rinzai; w epoce Meiji na krótko przyłączono ją do Kennin-ji, a w 1910 r. znów się usamodzielniła.

Świątynia zwana jest Rokudō-san, a jej nazwę czytano dawniej „Chinkō-ji”; przewodniki z okresu Edo zapisywały ją nawet znakiem z imienia Ono no Takamury. Od 7 do 10 sierpnia Rokudō-mairi zapełnia aleję straganami z kōyamaki, shikimi z Atago, bukszpanem, lotosem i łodygami konopi. Odwiedzający każą wypisać imię zmarłego na drewnianej deszczułce, przeciągają ją przez dym kadzidła, a potem polewają wodą przed kamiennym Jizō.

Świątynia znajduje się przy ulicy Gojō-dōri w pobliżu Yamatoōji-agaru i jest codziennie otwarta dla zwiedzających. Informacje o ceremoniach i dziełach sztuki są dostępne w kilku językach.

Podczas corocznego festiwalu Obon w sierpniu ludzie biją w dzwon Mukae-gane, aby powitać duchy przodków. Ten zwyczaj łączy świat żywych z królestwem przodków poprzez dźwięk dzwonu.