Daijō-ji, Świątynia buddyjska w Nagasakamachi, Japonia.

Daijō-ji to klasztor zen Sōtō na zalesionych wzgórzach na południe od Kanazawy, blisko szczytu góry Nodayama. Na terenie znajduje się czarna brama główna z 1665 r., brama górska z wczesnego okresu Edo, hala Buddy z 1702 r. i sala wykładowa z około 1697 r. Hala Buddy jest narodowym Ważnym Dobrem Kultury; bramy i sale są chronione przez miasto lub prefekturę.

Założona w 1263 roku w Nonoichi przez Togashiego Iegisę, który osadził tam kapłana Shingon Chōkaia; w 1283 zaproszono Tettsū Gikaia, który uczynił z niej klasztor zen Sōtō, choć jako lata założenia podaje się też 1289 i 1291. Keizan Jōkin, jej drugi opat, napisał tu Denkōroku. Zniszczona w wojnach późnego Muromachi, przeniosła się pod opieką rodu Honda do Kanazawy i w 1697 osiągnęła obecne miejsce.

Daijō-ji nazywana jest „Okyo-dera” dzięki 165 malowidłom na przesuwanych drzwiach i zwojom, które Maruyama Okyo z uczniami wykonał podczas pięciu wizyt w podzięce za wsparcie opata Mitsuzo; zdobią one 13 pomieszczeń wokół posągu Kannon o jedenastu twarzach. W niedziele odbywa się otwarta medytacja, a krótkie pobyty pozwalają dzielić życie mnichów.

Świątynia leży w Nagasaka-machi, na południe od Kanazawy, blisko szczytu góry Nodayama; przylega do niej cmentarz Maedy Toshiie. Z dworca Kanazawa autobus Hokutetsu 26 dojeżdża do Nagasakadai, dalej około 10 minut pieszo; z Korinbo zatrzymują się tam autobusy 26 lub 81. W niedziele odbywa się otwarta medytacja, możliwe są też krótkie pobyty we wspólnocie mnichów.

Świątynia nosi przydomek „Okyo-dera” dzięki 165 malowidłom na przesuwanych drzwiach i zwojom, które Maruyama Okyo i jego uczniowie wykonali tam podczas pięciu wizyt, odwdzięczając się za wsparcie opata Mitsuzo. Zdobią one 13 pomieszczeń wokół posągu Kannon o jedenastu twarzach i są wpisane jako Ważne Dobra Kultury.