Zamek Hagi, Ruiny zamku z okresu Edo w Hagi, prefektura Yamaguchi, Japonia

Zamek Hagi to zamek z okresu Edo zbudowany w 1604 roku na górze Shigetsu, na delcie otoczonej wodą z trzech stron. Jego kamienna podstawa wznosi się z wody; pięciokondygnacyjny donżon rozebrano w 1874 roku i pozostały tylko kamienne mury i fosy. Teren obejmuje niski dziedziniec u podnóża góry oraz górny obwód dostępny ścieżką.

Mōri Terumoto, pokonany pod Sekigaharą w 1600 roku, został ograniczony do prowincji Nagato i Suō i od 1604 roku budował zamek Hagi, ukończony w 1608 roku. Wprowadził się do niego w grudniu 1604 roku, gdy był jeszcze nieukończony. Zamek był siedzibą domeny Chōshū do 1863 roku, gdy klan przeniósł swoją administrację do Yamaguchi. W 1874 roku wieżę główną i baszty rozebrano na mocy dekretu o zniesieniu zamków.

Nazwa Shizuki pochodzi od góry Shizuki, gdzie klan Yoshimi miał fort przed budową zamku przez Mōri. W głównym obwodzie stoi herbaciarnia Hanae, przeniesiona z willi pana w 1887 roku i dziś będąca miejskim dobrem kultury. Przy południowej bramie drugiego obwodu znajduje się dawna nagaya rodu Asa Mōri, 51,5-metrowa rezydencja samurajska, najdłuższa w Hagi, obecnie muzeum.

Odwiedzający mogą dotrzeć do ruin taksówką ze stacji Higashi-Hagi lub lokalnymi autobusami zatrzymującymi się w pobliżu wejścia. Spacer do miejsca jest umiarkowany i dostępny przez cały rok.

Donżon był pięciokondygnacyjną wieżą o wysokości około 21 metrów, pomniejszoną kopią wieży zamku Hiroshima utraconego przez ród Mōri po Sekigaharze. Jego kamienna podstawa, szeroka i łagodnie nachylona u dołu, a wyżej stroma, rozkładała ciężar na gruncie delty. Zamek rozebrano w 1874 roku, przed ogólnokrajowym nakazem, a w 1932 roku mieszkańcy rozważali odbudowę wieży, lecz uznali, że nagie kamienne mury lepiej upamiętniają restaurację Meiji.