Świątynia Tōshōdai-ji, Świątynia buddyjska w Nishinokyō, Nara, Japonia

Tōshōdai-ji to buddyjska świątynia w Nishinokyō w Narze. Jej główna sala, Złota Sala, ma pięcioprzęsłową fasadę z ciemnymi drewnianymi drzwiami i białymi zasłonami z okrągłymi wzorami, pod stromym dachem z ciemnoszarych dachówek z ozdobami na obu końcach kalenicy. Pod głębokimi okapami biegnie biały tynkowany pas, a sala stoi na niskim kamiennym cokole ze schodami.

W 759 roku Jianzhen otrzymał dawną rezydencję księcia Nittabe, siódmego syna cesarza Tenmu, i założył tam świątynię pod nazwą Tangluzhaoti, oznaczającą miejsce studiowania dyscypliny mnichów Tang. Sala wykładowa, przeniesiona ze wschodniej sali Asa'ya pałacu Heijo, była pierwszym budynkiem ukończonym za jego życia. Złota Sala została zbudowana po jego śmierci z drewna ściętego w 781 roku, a Wschodnia Pagoda powstała w 810 roku.

Nazwa świątyni pochodzi od „Tang lü zhaoti”, oznaczającego miejsce studiowania reguł monastycznych Tang, i została później zmieniona po otrzymaniu cesarskiej tablicy. Złota Sala mieści buddy Vairocana z suchego laku, flankowanego przez buddy Medycyny i Kannon o Tysiącu Rąk, triada niemająca odpowiednika. Portret Jianzhena jest wystawiany tylko przez kilka dni w roku.

Świątynia leży w Gojo-chō, kilka minut spacerem od stacji Kintetsu Nishinokyo; autobusy ze stacji JR Nara jadą około 17 minut. Na teren wchodzi się przez bramę południową, gdzie w centrum stoją blisko siebie Złota Sala i Sala Wykładowa. Mieidō i tylne sale znajdują się dalej, wśród drzew, więc warto zarezerwować czas na przejście całego terenu.

Portret założyciela Jianzhenga wisi w jednym z budynków i jest pokazywany tylko przez kilka dni w roku. Kwiaty lotosu z Chin rosną w stawie na terenie i przypominają o pochodzeniu mnicha, który przepłynął morze.