Zōjō-ji, Świątynia buddyjska w Shibakōen, Tokio, Japonia
Zōjō-ji to świątynia buddyjska szkoły Jōdo-shū w Shibakōen w Tokio, której główna brama, 21-metrowa Sangedatsumon, pochodzi z 1622 roku. Odbudowana w 1974 roku sala główna Daiden ma szeroką dolną kondygnację i wyższą górną, z ciemnymi dachami o podniesionych narożnikach; na dolnej fasadzie wisi długi biały baner z ciemnymi okrągłymi emblematami, a do wejścia prowadzą kamienne schody.
Mnich Shōsō założył świątyniń w 1393 roku, nadając jej centralną rolę w szkole Jōdo. Kiedy Tokugawa Ieyasu umocnił swoje rządy w 1598 roku, przeniósł kompleks na obecne miejsce i uczynił go świątynią rodzinną swojego klanu.
Nazwa Zōjō-ji nie jest tłumaczeniem „wzniesionego szczytu”; to japońska nazwa świątyni, której nazwa górska brzmi San'en-zan. Świątynia należy do szkoły Jōdo (Czystej Ziemi), a na jej terenie znajduje się ogród Sentai Kosodate Jizō, gdzie rzędy kamiennych posągów przedstawiają nienarodzone dzieci, a rodzice ozdabiają je małymi ubrankami i zabawkami.
Główny teren jest otwarty dla odwiedzających bez opłat, a ludzie mogą przejść przez bramy, aby zobaczyć budynki i dziedziniec. Mauzoleum znajduje się nieco na uboczu i wymaga krótkiego spaceru, ze ścieżkami, które są przeważnie płaskie i łatwe do pokonania.
Brama Sangedatsumon z 1622 roku jest jedynym oryginalnym budynkiem Zōjō-ji, który przetrwał II wojnę światową; ma 21 metrów wysokości i od 1915 roku jest Ważnym Dobrem Kultury. Przejście przez nią uwalnia od trzech trucizn: chciwości, nienawiści i ignorancji. W październiku 2022 roku jej górna kondygnacja została po raz pierwszy od budowy udostępniona zwiedzającym nocą.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 864 współtwórców z całego świata.