Nagoya Castle, Ruiny zamku japońskiego w Karatsu, Japonia

Pozostałości zajmują kilka szczytów wzgórz na półwyspie Hatonosaki w prefekturze Saga, ukazując kamienne mury, fundamenty i ślady rowów. Kompleks obejmuje około 17 hektarów i ma wiele poziomów połączonych schodami i ścieżkami między wzniesienia.

Toyotomi Hideyoshi nakazał budowę zamku w 1591 roku jako bazy do inwazji na Koreę; ukończono go w marcu 1592 roku po około ośmiu miesiącach pośpiesznych prac i ustępował rozmiarem tylko zamkowi w Osace. Po śmierci Hideyoshiego w 1598 roku wojska się wycofały, a zamek stracił rolę. Terazawa Hirokata rozebrał go od 1602 roku, by wznieść zamek Karatsu, a po powstaniu w Shimabarze siogunat kazał zburzyć fragmenty kamiennych murów.

Hideyoshi wybrał to miejsce częściowo dlatego, że nazwa Nagoya brzmiała jak nazwa jego rodzinnego Nago-no, a wzgórze nazywało się Katsuoyama, co było pomyślnym znakiem. Wokół zamku około 120 obozów mieściło zgromadzonych daimyō; dziś potwierdzono 118, z czego 65 z zachowanymi reliktami. W pawilonie herbacianym obrębu Yamazato Hideyoshi urządzał ceremonie herbaciane i konkurs kostiumów na polu melonów.

Ruiny zajmują wzgórze przylądka Hato o wysokości około 90 metrów; główny dziedziniec, dziedzińce boczne i platforma wieży leżą na różnych poziomach połączonych ścieżkami i kamiennymi schodami. Sąsiadujące muzeum prefekturalne zamku Nagoya prezentuje znaleziska z wykopalisk. Wirtualna rekonstrukcja na tablecie pozwala zobaczyć zamek takim, jakim był, spacerując po terenie.

Na mapach prefekturalnych z epoki Meiji zamek zapisywano jako 名古屋, tymi samymi znakami co miasto Nagoya; pisownia 名護屋 upowszechniła się dopiero około epoki Taisho. W 1592 roku przyjął tu Toyotomi Hideyoshi dominikanina Juana Cobo, wysłannika gubernatora Filipin.