Benten-jima, Bezludna wyspa w Wakkanai, Japonia

Benten-jima to bezludna bazaltowa wyspa o powierzchni 0,5 hektara, wznosząca się 20 metrów nad morze, o obwodzie około 500 metrów. Jej szarobrązowa skała ma kształt muszli przegrzebka, najszersza w środku i zwężająca się na obu końcach, z pionowymi żebrami biegnącymi od spłaszczonego szczytu do linii wody. Na osobnej skale po lewej stronie stoi niewielka jasna budowla.

Wyspa pojawia się jako „kamień Soya” w dokumentach z okresu Edo: Wakan Sansai Zue z 1712 r. ukazuje wyspę u wybrzeży Sannahi, a Rekō Ezo Nisshi Matsuury Takeshiro z 1846 r. nazywa ją Soya-iwa, z Benten-jima jako nazwą alternatywną, i wspomina o małej kapliczce, gdzie Ajnowie składali inau. W 1896 r. naniesiono ją na mapy jako Benten-jima; raport wsi z 1928 r. opisuje ją jako osłonę kotwicowiska Sannai.

Nazwa wyspy pochodzi od Benzaiten, bóstwa czczonego tu niegdyś; badacz z epoki Edo Matsuura Takeshirō odnotował niewielką kapliczkę, w której Ajnowie składali inau. Ajnuska tradycja łączy Benten-jima z pobliską Hira-shimą jako żonę i kochankę ducha oraz z formacją skalną opisywaną jako skrzynia skarbów związana sznurem.

Wyspa jest otoczona wodą i można się do niej zbliżyć tylko w spokojnych warunkach, więc warto sprawdzić pogodę przed wyjazdem. Lornetki lub aparaty z teleobiektywy są przydatne do obserwowania ptaków morskich i morskich ssaków z dystansu.

Nazwę ajnoską Soya długo tłumaczono jako „pszczoła”, od skały o takim kształcie; słownik ajnoskich nazw miejscowych z 1891 r. uznał to za „bardzo błędne”. Stare mapy nazywają skałę Soya-ishi, a locja z 1898 r. opisuje białą wyspę o wysokości 38 stóp.