Aokigahara, Las w pobliżu Góry Fuji, Japonia
Aokigahara zajmuje 30 kilometrów kwadratowych zastygłej lawy z erupcji Fuji w 864 roku; jej dno z wulkanicznej skały usiane jest porośniętymi mchem pagórkami i odsłoniętymi korzeniami pod prostymi pniami drzew iglastych. Las tworzą iglaki i drzewa liściaste, w tym Tsuga sieboldii, Chamaecyparis obtusa i Cryptomeria japonica.
Roślinność skolonizowała teren po erupcji góry Fuji w 864 roku, gdy potoki lawy pokryły istniejący krajobraz, a władze przyznały ochronę jako część Parku Narodowego Fuji-Hakone-Izu w XX wieku przed uznaniem UNESCO w 2013 roku.
Nazwa lasu oznacza „łąkę aucuby”, zwie się go też Jukai, morze drzew. Powieść Nami no Tō Seichō Matsumoto (1961) kończy się śmiercią dwojga kochanków w tym lesie, a podręcznik samobójcy Wataru Tsurumiego (1993) polecał to miejsce; horror The Forest (2016) czerpał z tej historii.
Szlaki prowadzą do jaskini lodowej Narusawa, jaskini wiatru Fugaku i jaskini nietoperzy nad jeziorem Sai na zachodnim skraju, gdzie zimą tworzy się lód. Igła kompasu położona bezpośrednio na lawie czasem nie wskazuje północy, ale na wysokości dłoni działa normalnie. Wędrowcy znakują drogę taśmą klejącą, która gromadzi się nawet kilometr w głąb lasu.
Jaskinia Wiatrów Fugaku zachowywała lód przez cały rok do czasu upowszechnienia lodówek domowych w latach 1960, kończąc komercyjne operacje zbiorów lodu, które zaopatrywały społeczności regionalne przez wiele pokoleń przed przybyciem nowoczesnej technologii chłodniczej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 196 współtwórców z całego świata.
