Tell el-Hammam, Stanowisko archeologiczne starożytnego miasta w Jordanii

Tell el-Hammam to starożytne miasto i stanowisko archeologiczne w Jordanii z pozostałościami osadnictwa sięgającymi kilku tysięcy lat. Odkopane struktury, artefakty i warstwy ujawniają, jak społeczności żyły i ewoluowały przez różne okresy historyczne w regionie.

Osadnictwo rozpoczęło się w późnym chalkolicie (IV tysiąclecie p.n.e.), a w epoce brązu wczesnego górne i dolne miasto otoczono murami. Największy zasięg osiągnęło w epoce brązu średniego, gdy wzniesiono potężne umocnienia, i zostało opuszczone około 1550 r. p.n.e., gdy w Kanaanie większe były tylko Hazor i Aszkelon. Ponownie zamieszkane od epoki żelaza II po okresy hellenistyczny i rzymski, w obrębie terytorium Liwias.

Stanowisko znajduje się w naturalnym otoczeniu i wymaga solidnych butów oraz dużo wody, zwłaszcza w ciepłą pogodę. Odwiedzający powinni sobie zarezerwować czas na eksplorację wykopanych obszarów i otaczającego terenu, przy czym wczesne godziny poranne lub późne popołudnie są najwygodniejsze do spacerowania.

Arabska nazwa tellu znaczy „wzgórze gorących kąpieli”, od rzymskiego kompleksu łaźni opisanego przez Claude’a Reigniera Condera w XIX wieku i ojca Mallona w 1932 roku, którzy widzieli dziś zaginione pozostałości. W 2011 roku archeolodzy odkryli niewielką bizantyjską łaźnię o wymiarach 5 na 2 metry.