Beidha, Stanowisko archeologiczne w Muhafazie Ma'an, Jordania.

Beidha to stanowisko neolityczne kilka kilometrów na północ od Petry, w pobliżu Siq al-Barid. Odkryte kamienne mury tworzą prostokątne zarysy i wąskie przejścia na nagim piaszczystym gruncie, a w niektórych miejscach zawalone kamienie leżą w stosach. Najstarsza wioska miała okrągłe domy z zagłębionymi podłogami; po pożarze około 6650 r. p.n.e. odbudowano ją z prostokątnymi naziemnymi budynkami i warsztatami.

Beidha było zamieszkane w trzech okresach: sezonowym obozie myśliwskim natufijskim w XI tysiącleciu p.n.e., wiosce neolitu preceramicznego B między 7200 a 6500 p.n.e. oraz osadzie nabatejskiej w I lub II wieku p.n.e. Wioska neolityczna została zniszczona przez pożar około 6650 p.n.e. i odbudowana z prostokątnych budynków. Diana Kirkbride po raz pierwszy prowadziła wykopaliska w 1957 roku.

Pozostałości w Beidha przedstawiają dowody praktyk rolniczych, w tym uprawy jęczmienia i pszenicy, wraz z wczesnym udomowieniem kóz.

Beidha leży kilka kilometrów na północ od Petry, blisko Siq al-Barid, a od głównej drogi prowadzi do niej krótka ścieżka; podłoże jest nagie i piaszczyste, z niskimi resztkami murów i luźnymi kamieniami. Stanowisko wchodzi w skład wpisu Petry na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a w 2010 r. jordański Departament Starożytności, Petra Development and Tourism Region Authority, projekt USAID/Jordan Tourism Development Project i Council for British Research in the Levant ogłosiły projekt ochrony i promocji Beidhy, obejmujący tablice informacyjne i udogodnienia dla zwiedzających. Cienia jest mało, więc unikaj środka dnia.

W wykopaliskach znaleziono anatolijski obsydian i masę perłową z Morza Czerwonego, materiały przynoszone z daleka do tej wsi między 7200 a 6500 r. p.n.e. Kilka metrów na wschód od głównego stanowiska stoi budowla o planie świątyni, choć nie znaleziono w niej żadnych rzeźbionych wizerunków.