Saint Anthony the Great church, Kościół romański w Brenzone, Włochy

Kościół Sant'Antonio Abate stoi na zachodnim krańcu przysiółka Biaza w gminie Brenzone sul Garda, na wysokim tarasie nad drogą, zwrócony w stronę jeziora Garda. Fasada ma tylko okulus; prosty daszek osłania jedyne wejście i XIV–XV-wieczny fresk św. Krzysztofa. Kwadratowa wieża dzwonna nakryta jest czterospadowym dachem z dachówek, a z tyłu wystaje mała półkolista apsyda.

Pierwsza wzmianka dokumentowa pochodzi z testamentu Giovanniego fu Benedetto da Brenzone z 1421 roku, który wymienia też przyległy cmentarz; najstarsze freski pozwalają datować budowlę być może na drugą połowę XIV wieku. W 1456 roku Ermolao Barbaro nazwał ją kaplicą zależną od kościoła parafialnego, a od XVI wieku rodzina Brenzone miała nad nią prawo patronatu. Zamknięta 19 lipca 1806 roku wskutek kasat napoleońskich, została przywrócona do kultu przed 1833 rokiem, datą wizytacji pasterskiej Giuseppe Grasserа.

Testament Giovanniego fu Benedetto da Brenzone z 1421 r., pierwsza wzmianka dokumentowa o kościele, wymienia też przyległy cmentarz. Na północnej ścianie fresk z końca XV w. ukazuje herb rodu Brenzone z Madonną z Dzieciątkiem i klęczącymi wiernymi oraz imiona fundatorów, Paola Brenzone fu Delaido i jego żony Laurezii, którzy ufundowali dziś zaginiony nagrobek.

Kościół stoi na zachodnim krańcu Biazy, na wysokim tarasie nad drogą, z fasadą zwróconą ku jezioru Garda. Jedyne wejście znajduje się po stronie południowej, pod okapem chroniącym także XIV-XV-wieczny fresk św. Krzysztofa. Wnętrze to jedna sala z podwyższonym prezbiterium; północna ściana jest ślepa i oświetla ją tylko małe, rozglifione okno za dzwonnicą.

Najstarsze freski na ścianie północnej są warstwowe: późnośredniowieczny Ostatnia Wieczerza z połowy XIV wieku, z chlebem, winem, krewetkami i wiśniami, leży pod warstwą z końca XV wieku z herbem rodu Brenzone oraz Madonną z Dzieciątkiem i fundatorami Paolo Brenzone fu Delaido i jego żoną Laurezią, którzy zapewne ufundowali zaginiony dziś nagrobek.