Sanctuary of Saint Mary of Campiglione, Sanktuarium katolickie w Caivano, Włochy

Sanktuarium Świętej Marii z Campiglione ma dwukondygnacyjną fasadę podzieloną gzymsem: trzy portale na dole, trzy prostokątne okna u góry, trójkątny fronton i dwie bliźniacze dzwonnice. Wnętrze tworzą trzy nawy otoczone dwunastoma kaplicami z freskami, m.in. Madonna delle Grazie i Miracolo di Campiglione; nawę główną nakrywa sklepienie kolebkowe z niedawnymi malowidłami.

Miejsce zostało po raz pierwszy udokumentowane w 6. wieku, gdy Papież Grzegorz Wielki wspomniał o nim w korespondencji z Biskupem Atelli. W następnych wiekach sanktuarium było przebudowywane i modyfikowane, przyjmując ostatecznie formę architektoniczną, którą ma dziś.

Nazwa Campiglione pochodzi od wiejskiego otoczenia pierwotnej kaplicy. Kult skupia się wokół fresku Wniebowstąpienia z 1419 r., zwanego Madonną z Campiglione, którego namalowana głowa według tradycji poruszyła się w 1483 r., ratując skazanego młodzieńca. Dwanaście kaplic bocznych zdobią freski, m.in. Madonna delle Grazie i Cud z Campiglione.

Sanktuarium znajduje się w Caivano, w mieście metropolitalnym Neapol, i jest jednym z najstarszych w diecezji Aversa. Rozpoczęte w 2022 roku prace remontowe elewacji zakończono pod koniec 2023 roku. Fasada dzieli się na dwa porządki z trzema portalami wejściowymi, środkowym większym, i jest flankowana przez dwie bliźniacze dzwonnice.

Czczony wizerunek to fresk Wniebowstąpienia z 1419 roku: Chrystus błogosławi w mandorli podtrzymywanej przez dwa cherubiny, otwarta księga cytuje Jana, a poniżej stoją naturalnej wielkości dwunastu apostołów, każdy podpisany u stóp i trzymający Ewangelię, z kluczami dla Piotra i mieczem dla Pawła.