Hermitage of San Cassiano, Pustelnia religijna w Lumignano di Longare, Włochy

Pustelnia San Cassiano to XVII-wieczna budowla wmurowana we wschodnią ścianę skalną Monte della Croce w Lumignano, przysiółku Longare. Wzniesiono ją, włączając pozostałości dawnego kościoła San Cassiano z VI–VII wieku, którego dolne partie odsłonięto podczas wykopalisk w 1994 roku; kościół ten wykorzystywał naturalną grotę jako absydę, dziś salę po północnej stronie.

Pustelnia wchłania pozostałości kościoła San Cassiano z VI–VII wieku, wzniesionego przy skalnej wnęce pełniącej funkcję absydy; dolne partie murów odsłonięto podczas wykopalisk w 1994 roku. Obecny budynek pochodzi z XVII wieku. Od tego stulecia do końca XVIII należał do padewskiej rodziny Dottori, potem przeszedł do Nicolò Leoniego, który w 1825 roku odstąpił go rodzinie Da Schio, będącej właścicielem do dziś.

Tradycja głosi, że w XII wieku schroniła się tu Adelajda Burgundzka, cesarzowa Franków i królowa Włoch, która uciekła z niewoli narzuconej jej przez Berengara. Opowiada się też, że dopóki żyła, wdzięczna królowa wysyłała dary pokutnikom, którzy wycofywali się tu na modlitwę.

Dostęp nie jest zawsze możliwy, dlatego zaleca się wcześniejszy telefon, aby potwierdzić dostępność. Zalecane są solidne buty, ponieważ ścieżka do sanktuarium pośród skal zawiera nierówny teren.

Wykopaliska z 1994 roku odsłoniły trzynaście wykutych w skale grobów, z których dziesięć jest nadal widocznych; ich kształty są prostokątne, trapezowe, eliptyczne i antropomorficzne, te ostatnie z wgłębieniem na głowę. Na miejscu znaleziono tylko jedną inskrybowaną płytę, inne napisy wyryto bezpośrednio w skalnej ścianie.