Badia di San Vito, Średniowieczne opactwo w Polignano a Mare, Włochy.

Badia di San Vito jest benedyktynskim opactwem w Polignano a Mare o tradycyjnej architekturze monastycznej budowanej z solidnego kamienia. Kompleks obejmuje centralny dziedziniec i kilka skrzydeł, które służą różnym funkcjom dla wspólnoty religijnej zamieszkującej to miejsce.

Kościół zaprojektowano w X wieku na fundamencie benedyktyńskim, wznosząc go na ruinach starożytnej rzymskiej wieży. Od XVI wieku mieścił Braci Mniejszych Konwentualnych, a w latach 1600–1700 przeszedł zmiany artystyczne i strukturalne w dominującym stylu barokowym. W 1866 roku opactwo nabyli Marchesi La Greca, których potomkowie są właścicielami do dziś.

Nazwa opactwa pochodzi od świętego Wita, którego relikwie według legendy sprowadzono tu po tym, jak w 801 roku uratował księżniczkę Florenzę z Salerno przed utonięciem w rzece Sele; kupiła ona gospodarstwa dla benedyktynów, którzy stali się strażnikami szczątków. Kościół przechowuje tryptyk świętych Wita, Modesta i Krescencji, a w drzwiach wejściowych widać jeszcze ślady kul z tureckich ataków.

Opactwo leży około pięć kilometrów na północ od Polignano a Mare, a budowla jest otwarta w niedziele w godzinach liturgii. Wnętrze odrestaurowano w latach sześćdziesiątych XX wieku. Przy opactwie, nad Cala Porto San Vito, stoi Torre di San Vito – kwadratowa wieża z wapienia i tufu, z wnętrzem nakrytym sklepieniem kolebkowym i płaskim dachem tarasowym.

Główne drzwi opactwa wciąż noszą ślady kul z tureckich ataków, łatwy do przeoczenia szczegół. Wnętrze zachowuje tryptyk świętych Wita, Modesta i Krescencji, odrestaurowany w latach 1960. Kościół wzniesiono na ruinach starożytnej rzymskiej wieży.