Porta Bari, Średniowieczna brama miejska w Altamurze, Włochy

Porta Bari jest średniowieczną bramą miasta w Altamurze, położoną na Piazza Unità d'Italia, zbudowaną z wapienia z charakterystycznymi łukami i niszami typowymi dla południowołoskich fortyfikacji. Struktura posiada podwójny sklepienie baryłkowe i wzmocnione mury boczne, które kontrolowały przepływ ruchu do miasta.

Brama w obecnej formie powstała między XVI a XVII wiekiem, zastępując wcześniejszą, zwieńczoną małym kościołem SS. Annunziata, poświadczonym od 1490 roku. W 1799 roku, podczas rewolucji w Altamurze, 22 marca straż obywatelska witała przed nią rząd departamentalny, a w nocy z 9 na 10 maja większość mieszkańców uciekła przez tę bramę przed armią Fabrizia Ruffo. Ocalała z rozbiórki murów w XIX wieku, prawdopodobnie dzięki architekturze lub powiązaniu z Palazzo De Angelis-Viti.

Nazwa bramy pochodzi od pobliskiego miasta Bari, celu drogi, która tu zaczynała bieg. Na fasadzie kamienny kartusz nosi inskrypcję eucharystyczną przypisywaną św. Alfonsowi Marii Liguori, a poniżej stoją posągi patronów Altamury, św. Ireny i św. Józefa. Kamienna monstrancja powyżej została w 1939 r. zastąpiona żelazną na pierwszy diecezjalny kongres eucharystyczny.

Porta Bari stoi na początku via Bari i jest pierwszym zabytkiem, który większość odwiedzających widzi, wchodząc do historycznego centrum Altamury. Brama i przylegający Palazzo De Angelis-Viti nie zostały odrestaurowane do pierwotnego białego koloru, w przeciwieństwie do katedry, dlatego fasada wciąż ukazuje zwietrzały kamień. Dojście pieszo od piazza Unità d'Italia; okolica to ruchliwe skrzyżowanie miejskie, a nie strefa piesza.

Kamienną monstrancję nad kartuszem zastąpiono w 1939 roku żelazną na pierwszy diecezjalny kongres eucharystyczny; pierwotna była wykuta z mazzaro, tego samego wapienia co cała budowla. U dołu można rozpoznać posągi świętej Ireny i świętego Józefa.