Villa of Publius Fannius Synistor, Willa rzymska w Boscoreale, Włochy

Willa Publiusza Fanniusza Synistora to rzymska villa rustica zbudowana około 50–40 r. p.n.e. u stóp Wezuwiusza w Boscoreale. Pomieszczenia grupują się wokół perystylu, a przy południowym wejściu znajdują się pomieszczenia służby i łaźnie, na północy zaś duża sala (H). Ściany pokrywały freski późnego drugiego stylu, zdjęte po wykopaliskach w latach 1899–1900 i dziś rozproszone po różnych muzeach.

Willa powstała około 50–40 r. p.n.e. jako rzymska villa rustica u stóp Wezuwiusza pod Boscoreale. Zniszczył ją i częściowo zakonserwował wybuch Wezuwiusza w 79 r. n.e. Vincenzo de Prisco prowadził tu wykopaliska w latach 1899–1900; następnie freski wystawiono na aukcję, a wykop zasypano.

Pomieszczenie obok wejścia nazwano Salą Instrumentów Muzycznych, ponieważ jego ściany ukazywały w naturalnej wielkości flety, czynele, kastaniety, trąbkę i fletnię Pana wśród gałęzi i szyszek sosnowych. Zachował się tylko fragment z fletami, dziś w Luwrze. Rzeczywista funkcja pomieszczenia pozostaje niepewna.

Wykopaliska z lat 1899–1900 pod kierunkiem Vincenza de Prisco doprowadziły do wyjęcia fresków, a następnie zasypania stanowiska, dlatego pomieszczenia w Boscoreale są w dużej mierze ogołocone. Zabytki wystawiono na aukcję i rozproszono: fragmenty trafiły do Luwru, Narodowego Muzeum Archeologicznego w Neapolu, Metropolitan Museum w Nowym Jorku, Allard Pierson Museum w Amsterdamie i Villa Kérylos w Beaulieu-sur-Mer. Aby zobaczyć malowidła, trzeba zaplanować kilka kolekcji.

Ściany wykorzystują techniki trompe-l'oeil, które tworzą iluzje optyczne, sprawiając, że malowane wazy i elementy architektoniczne wydają się wysuwać z płaskich powierzchni. Te wyrafinowane metody malarskie ujawniają, jak rzymscy artyści bawili się przestrzenią i percepcją głębi.