Teccio del Tersè, Dom do suszenia kasztanów w Quiliano, Włochy.

Teccio del Tersè to niewielki budynek do suszenia kasztanów o ścianach z suchego kamienia, o powierzchni nie większej niż 16 metrów kwadratowych, położony w gęstym lesie kasztanowym przy ścieżce biegnącej wzdłuż potoku Trexenda, w przysiółku Montagna w Quiliano. Przez lata służył drwalom i wypalaczom węgla drzewnego jako schronienie i suszarnia kasztanów.

W listopadzie 1943 Gino De Marco, zwany "Ernesto", przekształcił tę suszarnię kasztanów w schronienie partyzanckie, pierwszą bazę ruchu oporu w regionie Savony. Tu powstała grupa ochotników "Calcagno" w ramach Brygad Garibaldiego, z Franceskiem "Checco" Calcagno. 19 grudnia 1943 roku wojska niemieckie i faszystowskie otoczyły to miejsce; Calcagno został schwytany i rozstrzelany 27 grudnia w Forte della Madonna degli Angeli. Oddział przyjął później jego imię.

Nazwa teccio, w miejscowym dialekcie liguryjskim tecciu, oznacza niewielką wiejską suszarnię, używaną tu przez lata przez drwali i smolarzy jako schronienie i do suszenia kasztanów. Tablica na fasadzie nosi daty „ottobre 1943 - 25 aprile 1977”, upamiętniając wydarzenia partyzanckie. Wiersz Maurizia Calvo, widoczny na tablicy, jest poświęcony budynkowi.

Miejsce jest dostępne szlakiem o długości 2,1 kilometra oznaczonym żółtymi znakami, który zaczyna się w pobliżu parkingu kościoła. Ścieżka wznosi się stromo z około 305 metrami przewyższenia, dlatego niezbędny jest odpowiedni sprzęt i rozsądna forma fizyczna na wędrówkę.

Tablica na przedniej ścianie nosi napis „ottobre 1943 - 25 aprile 1977”, łączący miesiące partyzanckie z Dniem Wyzwolenia. Wiersz widnieje na tablicy pamiątkowej przymocowanej do jednej ze ścian, ale artykuł źródłowy nie podaje jego autora. Budynek odrestaurowano w 1990 roku staraniem gminy Quiliano i członków ANPI z Valleggia, Quiliano i Vado Ligure; w ponownym otwarciu wzięli udział weterani Leti, Preteni i Pianezzola.