Astronomical observatory of Siena observatory, Uniwersyteckie obserwatorium astronomiczne w Sienie, Włochy

Obserwatorium Astronomiczne w Sienie jest uniwersyteckim obiektem badawczym z charakterystyczną strukturą kopuły i profesjonalnym sprzętem teleskopowym. Instrumenty są przeznaczone zarówno do badań naukowych, jak i celów edukacyjnych, umożliwiając obserwatorom systematyczne badanie nocnego nieba.

Zainteresowanie Sieny ciałami niebieskimi poświadczają dwie linie południkowe: wytyczona w 1703 r. w Accademia delle scienze dla lekarza Pirro Marii Gabriellego, zniszczona przez trzęsienie ziemi w 1798 r., oraz umieszczona ponownie w 1850 r. przez Giuseppe Pianigianiego. Instytut fizyki przeniósł się do kompleksu San Niccolò w 2003 r., a obserwatorium utworzono tam w 2014 r., gromadząc przyrządy używane w Chianti w latach dziewięćdziesiątych i odnowione w latach 2010–2012.

Obserwatorium należy do systemu muzealnego uniwersytetu w Sienie, SIMUS, i prowadzi zajęcia astronomiczne dla studentów z Sieny, Arezzo i Grosseto. W ramach projektu ESCAC organizuje warsztaty dla szkół wszystkich szczebli; jego instrumenty pochodzą z obserwatorium w Chianti z lat dziewięćdziesiątych.

Kopuła znajduje się na dachu budynku sekcji fizyki w kompleksie uniwersyteckim San Niccolò, przy Porta Romana. Kopułą i całą aparaturą można sterować zdalnie, dlatego dostęp wiąże się z zajęciami laboratoryjnymi i praktykami uniwersytetu. Obserwatorium należy do uniwersyteckiego systemu muzealnego SIMUS, który organizuje zwiedzanie.

Kopuła to kula o średnicy 3 metrów na dachu sekcji fizyki w kompleksie San Niccolò, przy Porta Romana, a nie na zboczu. Teleskop Maksutowa-Cassegraina o średnicy 32 cm i ogniskowej 1650 mm, na komputerowo sterowanym montażu paralaktycznym, jest w pełni obsługiwany zdalnie.