Santa Maria del Mazzaro, Bazylika mniejsza w Mazzarino, Włochy.

Santa Maria del Mazzaro to późnobarokowy kościół w Mazzarino, zaprojektowany w 1739 roku przez architekta z Syrakuz Natale Bonajuto, zwanego „Santuccio”. Jego symetryczna fasada z jasnobrązowych ciosów kamiennych ma szerokie centralne wejście i dwoje mniejszych bocznych drzwi pod łukowymi frontonami, duże prostokątne okno ujęte w podwójne pilastry i wolutowy gzyms oraz dzwonnicę z dzwonami zwieńczoną krzyżem.

Obecna struktura rozpoczęła budowę w 1739 roku na podstawie projektów architekta Natale'a Bonajuto, zastępując wcześniejsze budynki zniszczone w trzęsieniu ziemi z 1693 roku. Bazylika reprezentuje jeden z wielu projektów odbudowy, które przekształciły miasta w południowej Włoszech po tym trzęsieniu ziemi.

Bizantyjska ikona Matki Boskiej odkryta w 1125 roku pozostaje centralnym punktem czci religijnej w tej bazylice i regularnie przyciąga lokalnych pielgrzymów. Ten święty wizerunek kształtuje sposób, w jaki społeczność gromadzi się do modlitwy i obchody świąt religijnych przez cały rok.

Bazylika stoi na północno-wschodnim krańcu Corso Vittorio Emanuele, w historycznym centrum Mazzarino. Fasada wychodzi na ulicę, więc wejście osiąga się bezpośrednio z corso; wnętrze dzielą na trzy nawy dziesięć łuków na kwadratowych filarach. Przy wejściu warto odszukać tablicę upamiętniającą konsekrację poprzedniego kościoła w 1154 roku.

Czczony wizerunek to malowana deska w stylu bizantyjskim przedstawiająca Matkę Bożą Łaskawą między świętymi Agatą i Łucją, znaleziona 16 września 1125 roku wraz z rzeźbionym drewnianym krucyfiksem i zapaloną lampką wotywną. Miejscowa tradycja głosi, że ukryto je pod ziemią przed edyktem obrazoburczym Leona III z 726 roku.