Our Lady of Graces sanctuary, Sanktuarium w Arco, Włochy

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej stoi w przysiółku Ceole w Arco. Jego neoklasyczna fasada, odbudowana w XIX wieku, ma cztery jońskie pilastry, duże półkoliste okno i fronton. Wnętrze zdobi barokowy marmurowy ołtarz główny Giacomo i Cristoforo Benedettich według projektu Andrei Pozzo, w którym znajduje się drewniana Madonna z Dzieciątkiem.

Hrabia Francesco d'Arco ufundował kościół i klasztor; kamień węgielny położono około 1478 r., franciszkanie byli obecni w 1481 r., a pierwsza uroczysta konsekracja odbyła się w 1492 r. 11 czerwca 1508 r. w klasztorze podpisano trzyletni rozejm między Maksymilianem I, Ludwikiem XII i Wenecją. Zniesiony pod Napoleonem, został przywrócony po 1815 r.; kościół odbudowano w połowie XIX w., podniesiono o prawie trzy metry przeciw wylewom Bordellino i konsekrowano ponownie w 1869 r.

Sanktuarium nadal obsługują franciszkanie, obecni w Ceole od 1481 roku, trzy lata po położeniu kamienia węgielnego. Drewniana rzeźba Madonny na tronie z Dzieciątkiem w niszy ołtarza głównego jest prawdopodobnie dziełem rzeźbiarza z Werony. Nazwa przypomina kościół klasztorny ufundowany przez hrabiego Francesco d'Arco.

Sanktuarium znajduje się w przysiółku Ceole w Arco, w Basso Sarca w Trydencie, i należy do strefy duszpasterskiej Riva i Ledro archidiecezji trydenckiej. Podczas XIX-wiecznej odbudowy poziom posadzki kościoła podniesiono o prawie trzy metry, aby chronić go przed wylewami pobliskiego potoku Bordellino. W latach osiemdziesiątych i w 2000 roku odmalowano fasadę i zelektryfikowano dzwony.

11 czerwca 1508 r. w klasztorze podpisano trzyletni rozejm między Maksymilianem I Habsburgiem, Ludwikiem XII Francuskim a Republiką Wenecką. Odbudowany w XIX wieku kościół podniesiono o prawie trzy metry ponad stare fundamenty, aby chronić go przed wylewami potoku Bordellino.