Porta Orientale

Porta Orientale to starożytna brama rzymska w Mediolanie z trzema portaliami dorickimi ozdobionymi rzeźbami z marmuru i rzeźbionymi płaskorzeźbami. Fasada wykazuje skomplikowane elementy dekoracyjne przedstawiające historyczne sceny miasta.

Struktura została zbudowana, gdy Mediolan stał się gminą rzymską w 49 p.n.e. i służyła jako jedna z sześciu głównych bram przez umocnione mury tamtych czasów. Pod panowaniem austriackim architekt Giuseppe Piermarini przeprowadził gruntowne prace renowacyjne między 1783 a 1786 rokiem.

Brama nosi nazwy z różnych okresów, które odzwierciedlają jej zmieniające się znaczenie: najpierw zwana Porta Orientalis, później Porta Renza, co odzwierciedla tradycje lokalne. Te nazwy pokazują, jak miasto na różne sposoby rozumiało i wykorzystywało to dzieło.

Brama niegdyś oznaczała wschodnie wejście do miasta i łączyła Mediolan z ważnymi regionami, takimi jak Brianza i Bergamo, poprzez szlaki handlowe. Jest dostępna pieszo i znajduje się w centralnej części śródmieścia.

Brama stanowi dziś część podziemnej infrastruktury kolejowej Mediolanu i pozostaje na swoim pierwotnym miejscu, podczas gdy miasto całkowicie się wokół niej zmieniło. Jej bliskość do nowoczesnych systemów transportu pokazuje kontrast między starożytną budową a współczesnym życiem miejskim.