Assumption of Mary church, Gotycki kościół w Terlan, Włochy.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest dwunawową halą stopniową z długim, trójprzęsłowym chórem zakończonym nieregularną pięcioboczną absydą. Po północnej stronie nawy stoi romańska wieża z około 1300 roku, a obok wznosi się wolnostojąca późnogotycka wieża o wysokości 76 metrów. Wnętrze kryje największy cykl fresków w wiejskim kościele Tyrolu.

Kościół romański jest po raz pierwszy poświadczony w 1206 r.; jego wieża zachowała się po północnej stronie nawy. Gotowa przebudowa zaczęła się w XIV w., a w 1363 r. w prezbiterium pochowano duchownego imieniem Heinrich, które było już wtedy ukończone. Nawę ukończono na początku XV w., a wolno stojącą wieżę wzniesiono około 1530 r. Przechylona wieża została rozebrana w 1881 r. i odbudowana do 1893 r. według planów Friedricha von Schmidta.

Majątkiem kościoła zarządzali świeccy prowizorzy w imieniu wspólnoty; w 1413 roku dokumenty wymieniają Cristana der Linger i Ulreicha der Posch jako „dwóch prowizorów kościoła Najświętszej Panny w Terlan”. Rodzina von Niedertor wybrała kościół na miejsce pochówku i miała prawo prezentacji kapelanii, przyznanej w 1513 roku augsburskiemu Leonhardowi Textorowi przez kapitułę katedralną w Trydencie.

Wieża dzwonna stoi wolno stojąco na północ od nawy; wejście do wieży znajduje się po jej wschodniej stronie. Posadzkę kościoła podniesiono o 0,75 m w latach 1822–1824, a podczas renowacji w XX wieku ponownie obniżono, dlatego utworzony wtedy portal południowy znajduje się na obecnym poziomie gruntu. Wieżę i dach odnowiono w latach 1995–1996.

Późnogotycka wieża dzwonna o wysokości 76 m przechyliła się z powodu zawilgocenia fundamentów i zyskała nazwę „krzywej wieży w Terlan”. Miejscowa legenda mówi, że skłoniła się przed czystą dziewicą i wyprostuje się dopiero, gdy przejdzie obok kolejna. W 1881 r. rozebrano ją, a do 1893 r. odbudowano z oryginalnego materiału według planów wiedeńskiego budowniczego katedralnego Friedricha von Schmidta.