Saint Apollinaris church, Kościół gotycki w Piedicastello, Włochy

Kościół św. Apollinarego to gotycki budynek w Trento z główną nawą i dwoma nawami bocznymi wspieranymi przez marmurowe kolumny. Kamienna fasada wykazuje typowy średniowieczny projekt z trójdzielnym otworem okiennym.

W X–XI w. stał tu romański kościół z dzwonnicą; w 1146 przeszedł do benedyktynów z San Benedetto (Bergamo), którzy zbudowali klasztor. Między 1250 a 1300 rozebrano go i wzniesiono na nowo w stylu cysterskim, wprowadzonym do diecezji Trydentu przez biskupa Henryka z Metzu. W 1420 stał się prepozyturą, a w 1760 podniesiono posadzkę o 1,7 m przeciw wylewom Adygi.

Kościół był opactwem benedyktyńskim od 1146 r., a w latach 1220–1230 gościł franciszkanów wysłanych do Trydentu przez św. Franciszka. W 1420 r. przeszedł na własność diecezji i stał się prepozyturą, której prepozyta wybierał najpierw cesarz, a później biskup lub hrabiowie Tyrolu. Siedziba prepozytury przeniosła się potem do klasztoru Santa Margherita, od którego pochodzi nazwa Via della Prepositura.

Kościół stoi w Piedicastello, na lewym brzegu Adygi; rzymska inskrypcja Marka Appulejusza jest wmurowana w zewnętrzną lizenę południowej ściany od strony ulicy i można ją odczytać bez wchodzenia. Wnętrze ma podłogę podniesioną o 1,7 metra w 1760 roku przeciw wylewom rzeki, co tłumaczy stopnie i zmienione proporcje.

W południowej ścianie od strony ulicy, wmurowana w zewnętrzny pilaster, znajduje się różowa wapienna płyta z około 23 r. p.n.e.: epitafium Marka Appulejusza, legata Augusta, najstarszy ślad Rzymu w okolicach Trydentu. Umieszczone na niej tytuły cesarskie datują moment, w którym Trydent stał się kolonią rzymską.