Santa Maria delle Grazie, kościół katolicki w Soncino, Włochy

Santa Maria delle Grazie to jednonawowy kościół renesansowy w Soncino, nakryty sklepieniem kolebkowym podzielonym na pięć przęseł, z pięcioma płytkimi kaplicami po każdej stronie. Ceglana fasada, trójdzielna dzięki dwóm pilastrom, ma portal z białego marmuru z Rezzato w stylu Bramantego, rozetę i pełnoplastyczną figurę Madonny z Dzieciątkiem. Do wejścia prowadzą dwubiegowe schody.

W 1468 roku karmelici otrzymali mały kościół poza Porta San Giuseppe. W lutym 1501 kardynał Raimondo Perauti, biskup Gurk, położył kamień węgielny nowej budowli, którą zabiegał ojciec Pietro da Mortara, a nadzór nad pracami sprawował ojciec Antonio Maestri. Dzwonnica powstała w latach 1515–1526 według projektu Gerarda da Piacenza, a kościół poświęcono 8 września 1528 roku w obecności Francesca II Sforzy, który sfinansował cykl fresków.

Wnętrze zawiera rozległe cykle fresków stworzonych przez malarzy renesansowych Francesco Scanziego i Giulio Campiego, przedstawiające sceny religijne i czterech Ewangelistów. Te freski pozostają widoczne do dziś i nadają charakterowi artystycznemu tej przestrzeni.

Budynek znajduje się wzdłuż starej szlaku handlowego, który kiedyś łączył Bergamo i Cremonie, co czyni go dostępnym z obu miast. Główne cechy są widoczne ze wejścia, chociaż odwiedzający powinni poświęcić czas na obserwację szczegółów wnętrza w wygodnym tempie.

Kościół pomyślano jako rodzinny panteon Stampów, szlacheckiej rodziny z Soncino: w 1536 Karol V nadał tam Massimilianowi Stampie marchię Soncino. Ceremonia odbyła się osiem lat po konsekracji z 8 września 1528 r., w której uczestniczył Francesco II Sforza, fundator cyklu fresków.