Viadotto ferroviario di Desenzano, Wiadukt kolejowy w Desenzano del Garda, Włochy.

Wiadukt kolejowy Desenzano to struktura z betonu i kamienia, która przechodzi przez dolinę Rio Freddo i stanowi część linii kolejowej Mediolan-Wenecja. Budowla łączy historyczne kamienne filary z nowoczesnymi działami betonowymi, które zostały odbudowane po zniszczeniach wojennych.

Wiadukt był pierwotnie zaprojektowany między 1850 a 1854 rokiem przez inżyniera Luigi Negrelliego z łukami kamiennymi. Po zniszczeniach wojennych konstrukcja została przywrócona w 1947 roku przy użyciu elementów betonowych.

Miejscowi nazywają go po prostu wiaduktem w Desenzano, punktem orientacyjnym linii Mediolan–Wenecja. Jego 17 ostrych łuków miało nawiązywać do gotyckich katedr i zachować widok na jezioro Garda dla podróżnych z Lonato. Oryginalne filary, przyczółki i skrzydła murów z werońskiego kamienia i cegły stoją obok betonowych przęseł z 1947 roku.

Wiadukt przecina dolinę Rio Freddo między Desenzano a Lonato na linii Mediolan–Wenecja; pociągi nadal po nim jeżdżą, więc ogląda się go z zewnątrz, nie przechodząc po nim. U podstawy można rozpoznać zachowane filary, przyczółki i skrzydła murów oporowych pierwotnej budowli, w zestawieniu z betonowymi łukami powyżej. Najlepsze widoki na przęsła o wysokości około 30 metrów dają dno doliny i okoliczne pola.

17 ostrych łuków i 16 filarów zachowuje proporcje z 1854 r.: tę samą liczbę przęseł, wysokość i rozpiętość. Tylko przyczółki filarów, skrzydła i mury oporowe przetrwały w kamieniu z Werony, marmurze z Rezzato, cegle i wczesnym cemencie portlandzkim; łuki nad nimi są ze zbrojonego betonu z 1947 r.