Straßensperre Ponale, Fort wojskowy przy jeziorze Garda, Włochy.

Straßensperre Ponale to dawna austro-węgierska zapora drogowa przy trzecim tunelu drogi Ponale, na wysokości około 150 m n.p.m. Jej korytarze i strzelnice wykuto w nagiej skale Rocchetta; ciągną się od poziomu jeziora do około 80 m nad drogą.

Pierwsza propozycja zapory na drodze Ponale pochodzi z 1859 roku i wyszła od Augusta von Degenfeld-Schonburga, który planował stanowisko dział polowych. Zbudowano murowaną baterię na cztery działa, wysadzoną 25 lipca 1866 roku po austriackiej klęsce pod Bezzeccą. W kwietniu 1904 roku Reichskriegsministerium nakazało budowę kazamaty piechoty, a od 1910 roku prace przeniosły się niemal całkowicie pod ziemię.

Forteca pokazuje, jak żołnierze żyli i pracowali pod presją na początku XX wieku, z kuchniami i obszarami mieszkalnymi wyciętymi głęboko w górze. Przejście przez nią ujawnia codzienną rzeczywistość mężczyzn stacjonujących tu do ochrony jeziora.

Widoczna część znajduje się przy trzecim tunelu drogi Ponale, na wysokości około 150 m n.p.m., wykuta w skale Rocchetta i wznosi się około 80 m nad drogą. Założenie rozciąga się po obu stronach drogi, więc teren jest stromy i nierówny, a pod ziemią ciągną się korytarze. Przydadzą się mocne buty i latarka; droga jest wąska i kręta.

Zapora nie powstała za jednym razem: pierwsza propozycja pochodzi z 1859 r., gdy August von Degenfeld-Schonburg zaproponował stanowisko dział polowych przy drodze Ponale. Wzniesiona tam bateria została wysadzona przez wojska austriackie 25 lipca 1866 r. po klęsce pod Bezzeccą; obecną budowlę nakazano dopiero w kwietniu 1904 r.