Duomo di San Nicola di Bari, Kościół w Termini Imerese, Włochy

Duomo di San Nicola di Bari jest głównym kościołem Termini Imerese, a jego fasada została ukończona w 1912 roku według projektu Ernesta Armò. W bocznych niszach stoją cztery posągi: św. Jana Chrzciciela, św. Piotra, św. Pawła i św. Jakuba Większego, kopie dzieł Giuliana Mancina i Bartolomea Berrettara. Nad portalem głównym znajduje się marmurowa grupa Filippa Sgarlaty (1925) przedstawiająca błogosławionego Agostina Novella.

Kościół zastąpił średniowieczny kościół San Giacomo jako kościół macierzysty miasta, gdy pod koniec XV wieku w górnej części miasta rozpoczęto budowę nowej świątyni pod wezwaniem Santa Maria La Nova z tytułem San Nicolò. 30 stycznia 1604 roku Antonio Spadafora otrzymał zadanie zaprojektowania powiększonej katedry, finansowanej z obolo della pietà, zobowiązań ławników, gabella grande sul pane i podatku od śniegu. Konstrukcje i pierwszy porządek fasady ukończono w 1660 roku; fasadę ukończono w 1912 roku według projektu Ernesto Armò, a kościół został uroczyście konsekrowany 28 października 1922 roku przez kardynała Alessandro Lualdiego.

Kościół znany jest też jako Matrice di San Nicola di Bari i należy do archidiecezji Palermo. Jego patronem jest błogosławiony Agostino Novello, którego marmurowa grupa z aniołami dłuta Filippo Sgarlaty (1925) wieńczy centralny portal. Parafia nosi wezwanie San Nicola, a świątynia była głównym kościołem miasta od końca XV wieku.

Kościół stoi przy piazza Duomo w górnej części Termini Imerese. Plac przed nim otacza żelazna krata wykonana w 1926 roku przez Vincenzo Chiavettę i jego synów Antonina i Nicolę. Trzy portale z kolumnami kompozytowymi prowadzą do nawy; środkowy dźwiga marmurową grupę błogosławionego Agostino Novello z aniołami, dzieło Filippo Sgarlaty z 1925 roku.

Marmurowa Madonna della Mazza w drugim przęśle prawej nawy jest sygnowana przez Giorgio da Milano i datowana na 1487 rok; pochodzi z kościoła San Vincenzo Ferreri w klasztorze dominikanów. W tej samej nawie owalny relief Vergine del Ponte wykonał Ignazio Marabitti, a Immacolata z drewna cyprysowego Francesca Quattrocchi pochodzi z 1799 roku.