Castle Murat, Muzeum wojskowe i zamek w Pizzo, Włochy

Castello Murat to czworokątna twierdza w Pizzo, z jednym bokiem opadającym stromo do morza, a drugim otoczonym głęboką fosą. Jej rdzeniem jest Torre Mastia, wieża strażnicza z końca XIV wieku przeciw najazdom saraceńskim, później rozbudowana o mury, korpus środkowy i małą wieżyczkę strażniczą. Kamienny most wapienny zastępuje dziś pierwotny most zwodzony między dwiema wieżami.

Wieża strażnicza zwana Torre Mastia została wzniesiona przez Andegawenów pod koniec XIII wieku przeciw najazdom saraceńskim. Dekret Ferdynanda I Aragońskiego z 12 listopada 1480 roku nakazał jej rozbudowę, a w latach 1481–1485 wieża stała się zamkiem z prostokątnym obwodem murów i mniejszą stożkową wieżyczką. Trzęsienie ziemi w 1783 roku uszkodziło dolne komnaty, odrestaurowane w 1790 roku; zamek przeszedł na własność państwa włoskiego w 1806 roku, został sprzedany Pizzo w 1884 roku i uznany za pomnik narodowy 3 czerwca 1892 roku.

Zamek nosi dziś nazwę Castello Murat na cześć Joachima Murata, byłego króla Neapolu i szwagra Napoleona, który został tu uwięziony i rozstrzelany 13 października 1815 roku. Muzeum prezentuje wystawę o jego ostatnich dniach, od uwięzienia przez proces po spowiedź przed egzekucją, a także fragment rzeźby Antonia Canovy, z której zachował się tylko hełm.

Wejście osiąga się pieszo z centrum Pizzo, a dawny most zwodzony między dwiema wieżami zastąpiono mostem z wapienia. Zwiedzającym udostępnione są tylko dwa górne piętra; podziemne korytarze pod parterem nie są częścią zwiedzania.

Zamek przechowuje fragment rzeźby Antonia Canovy, z której pozostał tylko hełm, zaginiony podczas przejścia Giuseppe Garibaldiego. Muzeum prezentuje też ostatni list, który Murat napisał po francusku do żony i dzieci w Trieście, przekazany generałowi Vito Nunziante w kopercie z kosmykami jego włosów.