Torre del Galgario, Średniowieczna wieża obronna w Bergamo, Włochy.

Torre del Galgario to cylindryczna struktura obronna w Bergamo, która zwęża się ku górze i zbudowana jest z piaskowca. Małe otwory przebiegają wzdłuż całej wysokości wieży, a ona sama stanowi część średniowiecznej sieci umocnień miasta.

Muraine wzniesiono w XII wieku dla ochrony Fossatum Comunis Pergami, kanału zasilanego wodą Serio, który napędzał młyny, warsztaty i farbiarnie; pierwsze umocnienia były drewniane. Dolne miasto Bergamo otaczało 31 kwadratowych i dwie okrągłe wieże, w tym Torre del Galgario, oraz sześć ufortyfikowanych bram, a mury miały około 6 metrów wysokości. Wenecjanie przebudowali je w latach 1430–1438, a w 1521 roku pracowali przy nich architekci Antonio Agliardi i Pietro Isabello.

Nazwa Galgario pochodzi od calchera lub calcarium, dawnego pieca wapienniczego. Wieża stoi na skrzyżowaniu pięciu ulic, a przy tym samym largo wznosi się kościół del Galgario z dawnym klasztorem, później zamienionym na koszary Nullo; malarz Giuseppe Ghislandi wziął stąd swój przydomek Fra Galgario.

Wieża znajduje się na skrzyżowaniu ulic w dolnym Bergamo w pobliżu Via Frizzoni i koszar wojskowych Montelungo. Najlepiej odwiedzić ją w ciągu dnia, aby wyraźnie widzieć szczegóły jej konstrukcji z piaskowca.

Nazwa wieży pochodzi od calchera lub calcarium, pieca wapienniczego, a nie od terminu wojskowego. W 1886 roku burmistrz otworzył publiczne kąpiele Bergamo w Roggia Serio Grande, począwszy od wieży, a w latach 1906–1920 zimowe zawody pływackie, Cimento invernale, startowały stąd kanałem w stronę Porta Sant'Antonio.